امروز در میانه جنگ تحمیلی سوم، بازخوانی آن حماسه از معبرِ یک پیچ تاریخی، ضرورتی استراتژیک برای حفظ نظام فکری جامعه است . در این باره چند نکته را یادآور میگردم:۱- اصالت ایمان در منطق جهانآرا:در سختترین روزهای محاصره، زمانی که خشتخشتِ شهر زیر آتش بود، شهید محمد جهانآرا سخنی گفت که امروز باید مرامنامه مدیریت بحران باشد: بچهها اگر شهر سقوط کرد، آن را پس میگیریم؛ مواظب باشید ایمانتان سقوط نکند.
این دیدگاه نشان میدهد که در اندیشه دفاعی ایران؛ جغرافیا، معلول است و ایمان، علت. اگر در جنگ امروز و در برابر تهاجم ترکیبی دشمن، ایمان و اعتماد عمومی به عنوان قلب تپنده قدرت ملی آسیب نبیند، هر سنگرِ از دست رفتهای قابل بازگشت است. ۲- خرمشهرها در پیش است؛ از میدان تا دیپلماسی:عبارت راهبردی امام شهید که فرمودند: خرمشهرها در پیش است، دقیقاً به همین دوران و ضرورتهای آن اشاره دارد.
ما اکنون نه تنها در نبرد سخت، بلکه در عرصههای اقتصادی، رسانهای و فناوری با محاصرههایی روبرو هستیم که شکستن آنها نیازمند همان روحیه عملیات بیتالمقدس است. در این پیچ تاریخی، اگرچه ابزارها تغییر کردهاند، اما ماهیت نبرد همان ایستادگی در برابر اراده سلطه است.
توحید در اوج پیروزی:در دقایق شکوهِ ورود به شهر، آن زمان که صدای خشخشِ بیسیم شهید احمد کاظمی در فضای قرارگاه طنینانداز شد، مکالمهای ماندگار در تاریخ ثبت گشت. در آن لحظات حساس، وقتی سردار غلامعلی رشید در قرارگاه جنگ با ناباوری و اشتیاق از او پرسید: احمد، یعنی شما اکنون در خرمشهرید؟ خرمشهر را آزاد کردهاید؟، شهید کاظمی با وجدی برخاسته از شکوهِ ایمان و تواضعی مثالزدنی اعلام کرد: خرمشهر را خدا آزاد کرد.
این کلام، عالیترین سطحِ از خود گذشتگی در ساختار قدرت و پاسخ نهایی به تمام ابعاد جنگ تحمیلی سوم است؛ چرا که ثابت میکند هرگاه ملتی برای خدا و در مسیر حق قدم بردارد، محاسبات مادی دشمن در برابر نصرت الهی رنگ میبازد.
مخلص سخن اینکه؛ خرمشهر برای ما یک شهر نیست، یک واحد سنجش است. هر جا که ایثار جایگزین خودخواهی شد، خرمشهری آزاد گشت. امروز در این پیچ تاریخی بزرگ، پیوند میان بصیرت فرماندهانی چون جهانآرا و اخلاصِ توحیدیِ کاظمی، تنها راه عبور سرافرازانه از آزمونهای دشوار پیشروست.
دکترخلیل علی محمدزاده