به گزارش خبرگزاری سلامت، سعید مهرزادی درباره وضعیت قاچاق فرآورده‌های دارویی اظهار کرد: در این حوزه ۲ نوع قاچاق داریم که یکی مربوط به فرآورده‌های بدون لیبل و مجوز که از طریق مسافر، باربری، ته‌لنجی انجام می‌شود و فروش آن‌ها نیز اکثرا در فضای مجازی است که یکی از چالش‌های مهم وزارت بهداشت همین فروش فراورده‌های غیرمجاز است.

وی با بیان اینکه نوع دیگر قاچاق فرآورده‌های دارویی مربوط به فراورده‌هایی است که مجوز قانونی برای واردات یا تولید دارند، اما در زنجیره قانونی عرضه نمی‌شوند، گفت: زنجیره تأمین شامل واردکنندگان دارای مجوز، کارخانه‌های تولید دارو است و توزیع در زنجیره توسط داروخانه‌ها و شرکت‌های مجاز پخش انجام می‌شود، اگر دارو از هر کدام از مراحل این زنجیره خارج شود در نظر ما یک محصول قاچاق است.

وی توضیح داد: برای مثال اگر دارو به‌ویژه داروهای کمیاب و با مجوز قانونی از محلی خارج از داروخانه مانند عطاری‌ها و سوپرمارکت‌ها تهیه شود، توزیع آن توسط افراد غیرمجاز قاچاق محسوب می‌شود.

به گزارش سازمان غذا و دارو، سرپرست دفتر بازرسی و مدیریت عملکرد سازمان غذا و دارو، قاچاق دارو های برند را چالش دیگر این حوزه عنوان کرد و افزود: در حالی که یک فرآورده به وفور در داخل کشور تولید می‌شود، ممکن است مصرف‌کنندگان به دنبال برند خاصی باشند، طبق قانون در صورت تولید داخلی دارو و تخصیص ارز برای ماده مؤثره آن، واردات برندهای دیگر از خارج از کشور ضروری نیست.

وی با تاکید بر اینکه وزارت بهداشت به مدت سه تا پنج سال، به شرط تولید داخل و فراهم کردن زیرساخت‌های لازم، اجازه واردات می‌دهد، افزود: با این حال، به دلیل غیررسمی بودن قاچاق و ثبت نشدن آن، ارائه آمار دقیق در مورد میزان قاچاق امکان‌پذیر نیست و ما تنها می‌توانیم وجود آن را تأیید کنیم.

بر اساس این گزارش، پیش از طرح دارویار، میزان قاچاق معکوس فراورده‌های دارویی، ۳۰ درصد اعلام شده بود.