داود امامی، نویسنده، محقق و کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی اهل کرمانشاه، در یادداشتی با عنوان «تنگه هرمز؛ از مرز صبر ژئوپلیتیکی تا اهرم تغییر معادلات» که نسخه‌ای از آن را برای خبرگزاری سلامت ارسال کرده است، به بررسی ابعاد

به گزارش خبرگزاری سلامت (طبنا) از کرمانشاه ، داود امامی، نویسنده، محقق و کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی اهل کرمانشاه، در یادداشتی با عنوان «تنگه هرمز؛ از مرز صبر ژئوپلیتیکی تا اهرم تغییر معادلات» که نسخه‌ای از آن را برای خبرگزاری سلامت ارسال کرده است، به بررسی ابعاد ژئوپلیتیکی تحولات اخیر پیرامون این گذرگاه راهبردی پرداخته و تأکید می‌کند که تنگه هرمز همچنان یکی از مهم‌ترین نقاط اثرگذار در معادلات قدرت و امنیت انرژی جهان به شمار می‌رود.

این نویسنده کرمانشاهی در ابتدای یادداشت خود با اشاره به یادداشت پیشینش در ۲۵ خردادماه و در اوج تنش‌های ناشی از جنگ دوازده‌روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی یادآور می‌شود که در آن زمان در یادداشتی با عنوان «تنگه هرمز، مرز صبر ژئوپلیتیکی ایران» تأکید کرده بود طرح موضوع بستن این گذرگاه حیاتی، بیش از آنکه یک تهدید صرفاً نظامی باشد، حامل پیامی ژئوپلیتیکی و بازدارنده برای جامعه جهانی است.

داود امامی در این باره می‌نویسد: تنگه هرمز تنها یک مسیر عبور دریایی نیست، بلکه گلوگاه حیاتی اقتصاد جهانی است؛ نقطه‌ای که امنیت آن با امنیت انرژی جهان پیوندی مستقیم دارد. به اعتقاد این پژوهشگر جغرافیای سیاسی، هرگونه نادیده گرفتن ملاحظات امنیتی ایران در این منطقه می‌تواند پیامدهایی فراتر از سطح منطقه‌ای ایجاد کند و بر بازارهای جهانی انرژی تأثیر بگذارد.

در ادامه این یادداشت، داود امامی با اشاره به تحولات اخیر منطقه تأکید می‌کند که رخدادهای پیرامون خلیج فارس و تنگه هرمز بار دیگر نشان داده است که این گذرگاه همچنان یکی از مهم‌ترین اهرم‌های راهبردی در معادلات قدرت جهانی محسوب می‌شود. به گفته او، موقعیت ژئوپلیتیکی ایران سبب شده است که هرگونه تنش یا بی‌ثباتی در این منطقه بلافاصله در سطح بین‌المللی بازتاب پیدا کند و توجه قدرت‌های بزرگ را به پیامدهای احتمالی آن جلب کند.

این نویسنده و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک در بخش دیگری از یادداشت خود تأکید می‌کند: تنگه هرمز صرفاً محل عبور نفت نیست، بلکه نقطه تلاقی سه مؤلفه مهم در نظام بین‌الملل یعنی امنیت انرژی، تجارت جهانی و موازنه قدرت در خلیج فارس است. از این منظر، هرگونه اختلال در این گذرگاه می‌تواند زنجیره‌ای از پیامدهای اقتصادی و سیاسی در سطح جهانی ایجاد کند؛ از افزایش قیمت انرژی گرفته تا فشار بر اقتصادهای بزرگ وابسته به واردات نفت.

داود امامی در تحلیل پیامدهای تحولات اخیر می‌نویسد که یکی از نتایج مهم این رخدادها، برجسته شدن نقش ایران در شکل‌دهی به نظم امنیتی منطقه است. به باور این کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، ایران کشوری نیست که صرفاً مصرف‌کننده نظم امنیتی منطقه باشد، بلکه یکی از بازیگران مؤثر در شکل‌دهی به این نظم محسوب می‌شود. از همین رو هنگامی که امنیت ایران هدف قرار گیرد، طبیعی است که معادلات امنیتی پیرامون یکی از حیاتی‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان نیز دستخوش تغییر شود.

در بخش پایانی این یادداشت، داود امامی با اشاره به چشم‌انداز آینده تحولات منطقه‌ای تأکید می‌کند که به نظر می‌رسد در دوره پیش‌رو، تنگه هرمز بیش از گذشته در مرکز محاسبات راهبردی قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای قرار گیرد. به گفته این پژوهشگر کرمانشاهی، تنگه هرمز در نهایت تنها یک آبراه نیست، بلکه نماد «ژئوپلیتیک انتخاب» ایران است؛ نقطه‌ای که در آن جغرافیا به سیاست تبدیل می‌شود و موقعیت جغرافیایی به قدرت راهبردی.