به گزارش خبرگزاری سلامت (طبنا) از کرمانشاه ، در خبری کوتاه در کانال آب و حیات مربوط به شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه می خوانیم " با حکمی از سوی مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، رضا داودی مدیرعامل کنونی شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه به مدت ۲ سال دیگر در این سمت ابقا شد
به نظر می رسد تمدید مسئولیت دکتر داودی در سمت مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه، صرفاً یک نگاه مدیریتی نیست؛ بلکه میتوان آن را تأیید رسمی یک رویکرد موفق در مدیریت منابع آب، کاهش تنشهای آبی و پیشبرد عدالت زیرساختی در استان دانست. آنچه این ابقا را از یک تصمیم معمولی فراتر میبرد، این ابقاء از آن جهت حائز اهمیت است که برای سومین دوره پیاپی رخ می دهد و با این حکم داودی دو سال مدیریت دوره سوم خود را در این شرکت آغاز می کند که بر اساس شینده ها در چند سال اخیر در کرمانشاه این مسئله نادر بوده است ، به نظر می رسد یکی دیگر از دلایل این ابقاء مجموعهای از دستاوردهای ملموس در حوزههای شهری و بهویژه آبرسانی روستایی است؛ حوزهای که سالها یکی از مهمترین چالشهای زیربنایی استان کرمانشاه به شمار میرفت.
در سالهای اخیر، شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه تحت مدیریت داودی کوشیده است از یک رویکرد صرفاً واکنشی در برابر بحران، به سمت برنامهریزی پیشدستانه، توسعه شبکه، افزایش پایداری تأمین و ارتقای دسترسی مناطق کمتر برخوردار حرکت کند. این تغییر رویکرد، بهویژه در مناطق روستایی، خود را در قالب اجرای طرحهای وسیع آبرسانی، اصلاح و توسعه شبکهها، تأمین منابع جدید و کاهش وابستگی به آبرسانی سیار نشان داده است. همین نگاه توسعهمحور سبب شده است که نام داودی در کنار پروژههای مؤثر و ماندگار آبرسانی در استان تثبیت شود.
آبرسانی روستایی؛ شاخصترین نمود عملکرد
مهمترین و شاخصترین بخش عملکرد دکتر داودی را باید در حوزه آبرسانی روستایی جستوجو کرد؛ جایی که بحران آب، نهفقط یک مسئله فنی، بلکه یک مسئله اجتماعی، اقتصادی و حتی حیثیتی برای ساکنان مناطق کمبرخوردار است. بر اساس گزارش منتشرشده در پایگاه خبری طلوع کرمانشاه، مدیرعامل آبفای استان اعلام کرده است که تنش آبی ۸۶۰ روستای استان تا نیمه سال ۱۴۰۵ پایان خواهد یافت؛ وعدهای که اگر بهطور کامل محقق شود، میتواند یکی از بزرگترین تحولات زیرساختی سالهای اخیر در استان کرمانشاه تلقی شود.
اهمیت این وعده در آن است که بهصورت مشخص، از حل یک مشکل دیرپا و مزمن سخن میگوید؛ مشکلی که سالها در بسیاری از روستاهای استان با آبرسانی سیار، قطعیهای مکرر، افت فشار، فرسودگی تأسیسات و نبود منابع پایدار همراه بوده است. داودی با طرح این برنامه، در واقع از یک مسیر اجرایی سخن میگوید که هدف آن، خروج تدریجی روستاها از وضعیت اضطراری آبرسانی و ورود به مرحله پایداری خدمات است.
اعداد و قراردادها؛ نشانهای از جدیت در اجرا
یکی از ویژگیهای مهم این برنامه، صرفاً اعلام یک هدف نیست، بلکه طراحی آن بر اساس قراردادهای اجرایی و منابع مالی مشخص است. طبق اطلاعات منتشرشده :
- قرارداد نخست شامل آبرسانی به ۳۴۹ روستا با اعتباری حدود ۳۱۴ میلیارد تومان است؛
- قرارداد دوم برای آبرسانی به ۵۱۱ روستا با اعتبار ۱۹۲۰ میلیارد تومان پیشبینی شده است؛
- در مجموع، تا پایان سال ۱۴۰۵ حدود ۳۰۰۰ میلیارد تومان برای آبرسانی به روستاهای استان هزینه خواهد شد؛
- از این رقم، ۷۰ درصد از محل اعتبارات ملی و ۳۰ درصد از منابع استانی تأمین میشود.
این ساختار مالی و اجرایی نشان میدهد که طرح آبرسانی روستایی در کرمانشاه صرفاً در سطح شعار باقی نمانده، بلکه به مرحله مهندسی مالی، زمانبندی اجرایی و تقسیم کار نهادی رسیده است. در تحلیل مدیریتی، همین نکته یکی از مهمترین دلایل موفقیت یک مدیر است: توان تبدیل یک نیاز عمومی به یک پروژه قابل اجرا با پشتوانه مالی و سازمانی.
اولویتبندی علمی و عدالتمحور
نکته مهم دیگر در عملکرد مدیریت آبفای استان، روش اولویتبندی روستاهاست. بنا بر اظهارات داودی، انتخاب روستاها بر اساس معیارهایی مانند هزینه کمتر، زمان اجرای کوتاهتر و پوشش جمعیت بیشتر انجام میشود. این رویکرد، از منظر مدیریت عمومی، بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا نشان میدهد تصمیمگیریها صرفاً بر پایه ملاحظات سیاسی یا تبلیغاتی نیست، بلکه بر مبنای کارآمدی، بازدهی و عدالت توزیعی شکل گرفته است.
چنین الگویی در مناطق روستایی، بهویژه در استانی مانند کرمانشاه که پراکندگی جغرافیایی، تنوع اقلیمی و پراکندگی جمعیت در آن بالاست، میتواند بیشترین اثر را بر کاهش نارضایتی و افزایش رضایتمندی عمومی داشته باشد. در واقع، وقتی منابع محدودند، مدیری موفق است که بتواند با اولویتبندی هوشمندانه، بیشترین اثر را با کمترین هزینه و در کوتاهترین زمان ممکن ایجاد کند.
مشارکت نهادی؛ استفاده از ظرفیتهای فرابخشی
یکی دیگر از ابعاد مهم این موفقیت، همافزایی میان نهادهای اجرایی و جهادی است. بر اساس گزارشها، بخشی از پروژههای آبرسانی روستایی در استان توسط قرارگاه امام حسن مجتبی(ع) و با همکاری قرارگاه منطقهای نجف اشرف و سپاه نبی اکرم(ص) در شهرستانهای مختلف اجرا میشود. این مشارکت، بیانگر آن است که حل بحران آب در روستاهای کرمانشاه نیازمند بسیج ظرفیتهای فراتر از یک دستگاه اجرایی بوده و همین نگاه باعث تسریع در روند اجرا شده است.
در تحلیل این موضوع باید گفت که مدیریت داودی توانسته است نقاط اتصال میان دولت، نهادهای حمایتی و ظرفیتهای اجرایی منطقهای را فعال کند؛ امری که در نهایت منجر به افزایش قدرت عملیاتی پروژهها شده است. این مسئله بهخصوص در استانهایی که با محدودیت منابع و گستردگی نیازها مواجهاند، یک امتیاز مدیریتی بزرگ محسوب میشود.
کاهش آبرسانی سیار؛ نشانه عبور از بحران
یکی از شاخصهای مهم در ارزیابی عملکرد هر برنامه آبرسانی روستایی، کاهش وابستگی به آبرسانی سیار است. در گزارشهای منتشرشده اشاره شده که تعداد روستاهای استان که بهصورت سیار آبرسانی میشوند، بین ۱۷۰ تا ۳۷۰ روستا متغیر بوده است. این رقم نشان میدهد هنوز بخش قابلتوجهی از روستاهای استان در وضعیت ناپایدار قرار دارند؛ اما همزمان، اجرای طرحهای جدید میتواند بهتدریج این عدد را کاهش دهد.
از منظر تحلیلی، کاهش آبرسانی سیار به معنای:
- افزایش پایداری خدمات،
- کاهش هزینههای عملیاتی و حمل آب،
- ارتقای سلامت و بهداشت عمومی،
- و مهمتر از همه، افزایش احساس امنیت و کرامت در زندگی روستاییان است.
بنابراین، اگر برنامه ۸۶۰ روستایی بهدرستی پیش برود، یکی از ملموسترین دستاوردهای آن، عبور روستاها از مرحله وابستگی اضطراری به مرحله خدمات پایدار خواهد بود.
همزمانی توسعه شهری و روستایی
اگرچه محور اصلی موفقیت داودی در این تحلیل، آبرسانی روستایی است، اما نباید از اقدامات مؤثر او در حوزه شهری نیز غافل شد. اجرای خط انتقال مخزن چمن به جمهوری در غرب شهر کرمانشاه، پیشرفت خط لوله ۹ کیلومتری دهپهن به مخزن کوثر در شرق شهر و نیز حفر چاههای جدید برای تقویت منابع، نشان میدهد که مدیریت آبفای استان در یک سطح کلیتر، مشغول تنظیم دوباره توازن آبی استان است.
این همزمانی میان توسعه شهری و روستایی، اهمیت زیادی دارد؛ چون نشان میدهد مدیرعامل آبفا صرفاً در یک جبهه عمل نکرده، بلکه بهصورت توأمان در حال کاهش تنش در مرکز استان و ارتقای دسترسی در مناطق پیرامونی بوده است. چنین رویکردی در نهایت به انسجام بیشتر نظام خدماترسانی استان منجر میشود.
در مجموع، ابقای رضا داودی را میتوان نتیجه یک کارنامه قابلقبول در مدیریت آب و فاضلاب کرمانشاه دانست؛ کارنامهای که برجستهترین نقطه آن، همت جدی در آبرسانی روستایی و تلاش برای رفع تنش آبی از صدها روستا است. اجرای طرحهای گسترده، تعریف قراردادهای مشخص، تأمین اعتبارات ملی و استانی، استفاده از ظرفیت نهادهای همکار و اولویت دادن به روستاهای کمبرخوردار، همگی نشان میدهد که این مدیریت از سطح اداره روزمره فراتر رفته و به سمت مدیریت توسعهمحور و عدالتمحور حرکت کرده است.
اگر این روند تا پایان برنامههای اعلامشده ادامه یابد، میتوان انتظار داشت که کرمانشاه در حوزه آبرسانی روستایی وارد مرحلهای جدید شود؛ مرحلهای که در آن، بسیاری از روستاها از وضعیت ناپایدار خارج شده و به خدمات پایدار و مطمئن دست یابند. از این منظر، ابقای رضا داودی را باید نه فقط یک تصمیم اداری، بلکه تأیید یک مسیر موفق در خدمترسانی برای سلامت مردم استان دانست.