بابک باقری ، در دوران دفاع مقدس، هیچ عملیات موفقی بدون شناسایی، برنامه‌ریزی، هماهنگی و فرماندهی واحد انجام نمی‌شد. زمانی که قرار بود منطقه‌ای از دشمن بازپس گرفته شود، ابتدا نیروهای اطلاعاتی شناسایی دقیق انجام می‌دادند، اطلاعات راستی‌آزمایی می‌شد، نیروهای تخریب میدان‌های مین را پاکسازی می‌کردند، توپخانه آتش پشتیبانی را اجرا می‌کرد و سپس عملیات اصلی آغاز می‌شد. هر زمان این فرایند به‌درستی انجام می‌شد، احتمال موفقیت عملیات افزایش پیدا می‌کرد.

امروز نیز کشور درگیر نوعی جنگ اقتصادی است؛ جنگی که در آن فساد، رانت، احتکار، قاچاق، دلالی و زدوبندهای اقتصادی، فشار سنگینی بر مردم وارد کرده‌اند. با وجود نهادهای متعدد نظارتی و اجرایی، همچنان پرونده‌های بزرگ فساد آشکار می‌شود و بازار از بی‌ثباتی و آشفتگی رنج می‌برد. دلیل اصلی این وضعیت، نبود فرماندهی واحد و هماهنگ در حوزه اقتصاد است.

اقتصاد کشور امروز شبیه میدانی شده که دستگاه‌ها پراکنده عمل می‌کنند، اما شبکه‌های فساد منسجم و هدفمند فعالیت دارند. در چنین شرایطی، برخوردهای مقطعی و نمایشی نمی‌تواند مشکل را حل کند. همان‌گونه که در دوران جنگ، عملیات بدون قرارگاه و هماهنگی به نتیجه نمی‌رسید، امروز نیز مقابله با فساد اقتصادی بدون ایجاد یک «قرارگاه اقتصادی» قدرتمند ممکن نیست.

این قرارگاه باید وظیفه شناسایی گلوگاه‌های فساد، هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی و نظارتی، شفاف‌سازی اقتصادی و برخورد سریع و قاطع با اخلالگران را بر عهده داشته باشد. مبارزه با فساد زمانی مؤثر خواهد بود که قانون بدون تبعیض اجرا شود و هیچ فرد یا جریانی حاشیه امن نداشته باشد.

مردم بیش از آنکه نیازمند شعار باشند، منتظر اقدام عملی هستند. آنچه اعتماد عمومی را از بین می‌برد فقط گرانی نیست، بلکه احساس تبعیض و نبود عدالت است. وقتی تولیدکننده زیر فشار قرار دارد اما دلال و رانت‌خوار سودهای کلان می‌برد، طبیعی است که امید اجتماعی کاهش پیدا کند.

کشور امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیریت منسجم اقتصادی است. همان‌طور که در دفاع مقدس میدان مین پیش از عملیات پاکسازی می‌شد، امروز نیز اقتصاد کشور باید از مین‌های فساد، رانت و سوءمدیریت پاکسازی شود. بدون چنین اقدامی، هیچ اصلاح اقتصادی پایداری شکل نخواهد گرفت و فشار اصلی همچنان بر دوش مردم باقی می‌ماند.