زمانی که رسانهای همچون «اتلانتیک» -که از مهمترین نشریات جریان اصلی آمریکا محسوب میشود- با تیتر «جنگی که ترامپ نمیتواند پایان دهد» از وضعیت واشنگتن در برابر ایران سخن میگوید، ماجرا دیگر تنها یک تحلیل رسانهای نیست؛ بلکه اعترافی آشکار به شکست محاسباتی است که قرار بود با چند حمله، چند تهدید و چند نمایش رسانهای، ایران را به عقبنشینی وادار کند.
نویسنده اتلانتیک در همان ابتدای گزارش، تصویری قابل تأمل از دو سوی این نبرد ترسیم میکند؛ آمریکایی که از نگاه او دچار آشفتگی راهبردی، تغییر مداوم اولویتها و سردرگمی سیاسی شده و در مقابل، ایرانی که نزدیک به نیم قرن است خود را برای رویارویی با فشار، تحریم، تهدید و جنگ آماده کرده است. اتلانتیک مینویسد جمهوری اسلامی برای جنگی آماده شده بود که ترامپ تصور میکرد ظرف چند روز پایان خواهد یافت.