در روزهایی که زنجان در عطر سوگواری غرق است، رویداد ملی «یالثارات‌الامام» حسینیه استان را به صحنه‌ای از رستاخیز هنر تبدیل کرده؛ جایی که هنرمندان از بوم و قلم تا پیکسل و نور، روایت عاشورا را نه فقط تصویر می‌کنند، بلکه زندگی می‌کنند. این رویداد، پیوندی است میان ایمان، هنر، مقاومت و تربیت نسل آینده‌ی هنرمندانِ مکتب‌دار.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری سلامت (طبنا)زنجان، رویداد ملی «یالثارات‌الامام» در زنجان، امسال نیز حسینیه استان را به کانونی از جوشش هنر آیینی تبدیل کرده است؛ جایی که هنر، اشک می‌بارد و هنرمند، روایتگرِ زخم‌های تاریخ می‌شود. در این سه روز، مرز میان خالق اثر و سوگوار از میان می‌رود و هر حرکت قلم، هر ضربه قلم‌مو و هر پیکسل، پژواکی از فریاد جاودانه «یا حسین» است.

در بخش نخست، پارچه‌های عظیم سرخ و سیاه بر زمین گسترده شده‌اند؛ سرخ، نشانی از خون و حماسه، و سیاه، یادگار اندوهی که از دل مؤمنان رخت برنمی‌بندد. هنرمندان هنرهای بصری از سراسر کشور گرد آمده‌اند تا بر این بستر رنگ و ایمان، روایت خود از کربلا را ترسیم کنند. آن‌ها اثر نمی‌سازند؛ ایمان را تصویر می‌کنند.

کمی آن‌سوتر، نور نمایشگرها جای سکوت قلم‌مو را می‌گیرد. هنرمندان دیجیتال، با ابزارهای مدرن، پرچم عاشورا را در جهان پیکسل‌ها برافراشته‌اند. اینجا تکنولوژی در برابر شکوه مذهب سر تعظیم فرود می‌آورد و نشان می‌دهد که پیام حسین(ع) در هر عصر، با زبانی تازه شنیده می‌شود.

در بخشی دیگر از حسینیه، دیوارهای آسیب‌دیده و ستون‌های ترک‌خورده، خود به یک اثر هنری بدل شده‌اند؛ یادگاری از تهاجم دشمنان و نشانی از ایستادگی. این ویرانی، نه نقص، که شاهدی زنده بر مسیر مقاومت است؛ الهامی برای هنرمندانی که از دل آوار، زیبایی و معنا می‌آفرینند.

حضور کودکان در کنار هنرمندان، یکی از لطیف‌ترین و در عین حال عمیق‌ترین جلوه‌های این رویداد است. والدین، فرزندان خود را تنها تماشاگر نمی‌خواهند؛ آن‌ها را به میراث‌داران مکتب تبدیل می‌کنند. کودکانی که امروز کنار بوم‌های عاشورایی می‌نشینند، فردا هنرمندانی خواهند بود که هنر را نه برای زیبایی، بلکه برای رسالت می‌شناسند.

در پایان هر روز، هنرمندان از کارگاه‌ها بیرون می‌آیند و به جمع عزاداران می‌پیوندند. این پیوند میان «خلق اثر» و «زیست سوگواری»، روح اصلی رویداد را شکل می‌دهد؛ هنرمندی که امروز تصویر می‌کشد، فردا در میان جمعیت، با همان دست‌های رنگی، بر مصیبت آل‌محمد(ص) می‌گرید.

در پایان سه روز، آنچه باقی می‌ماند تنها آثار هنری نیست؛ بلکه روحیه‌ای است که در دل هنرمندان دمیده شده: اینکه هنر، زبان مقاومت است و بهترین راه برای رساندن پیام حق به نسل امروز. «یالثارات‌الامام» یادآور این حقیقت است که راه حسین(ع) همچنان جاری است؛ راهی که در آن هر رنگ، یک فریاد و هر طرح، یک پرچم است.

انتهای پیام/

برچسب‌ها