نتایج یک طرح تحقیقاتی در مرکز تحقیقات فناوری پروتئین دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نشان داد نانوالیاف دولایه کایتوزان-ژلاتین حاوی عصاره گلنار می‌تواند در مطالعات پیش‌بالینی روند ترمیم زخم‌های آفت دهانی را به‌طور قابل توجهی تسریع کند.

به گزارش خبرگزاری سلامت، آفت‌ یا زخم‌های آفتی ضایعات کوچک و کم‌عمقی هستند که بر روی مخاط دهان یا در پایه لثه‌ها ایجاد می‌شوند. بر خلاف تبخال، آفت روی سطح لب ایجاد نمی‌شود و مسری نیست، اما ممکن است دردناک باشد و غذا خوردن و صحبت کردن را دشوار کند. بیشتر آفت‌ها در عرض یک یا دو هفته خود به خود از بین می‌روند. اگر آفت به طور غیرمعمول بزرگ یا دردناک باشد یا به نظر نرسد که رو به بهبودی باشد، باید با پزشک یا دندان‌پزشک مشورت کنیم. بیشتر آفت‌ها ضایعاتی گرد یا بیضی شکل با مرکز سفید یا زرد و حاشیه قرمز هستند.

آنها در داخل دهان، روی یا زیر زبان، داخل گونه‌ها یا لب‌ها، در پایه لثه‌ها یا روی کام نرم به وجود می‌آیند. ممکن است یک یا دو روز قبل از ظاهر شدن آفت، در جایی که قرار است ضایعه ایجاد شود، احساس سوزن سوزن شدن یا سوزش داشته باشیم.

یک طرح تحقیقاتی در مرکز تحقیقات فن‌آوری پروتئین دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با عنوان تهیه، مشخصه‌یابی و مطالعه اثربخشی درون‌تن نانوالیاف دولایه کایتوزان تیوله -ژلاتین تیوله حاوی عصاره آبی گلنار به منظور ترمیم زخم‌های آفت دهانی انجام شد. بر اساس نتایج این طرح، نانوالیاف دولایه کایتوزان تیوله - ژلاتین تیوله حاوی عصاره گلنار در مطالعات پیش‌بالینی نتایج امیدوارکننده‌ای در ترمیم زخم‌های آفت دهانی نشان دادند. زخم‌های آفتی دردناک هستند و باعث اختلال در خوردن، آشامیدن و رعایت بهداشت دهانی می‌شوند. درمان‌های کنونی آفت در طولانی‌مدت می‌تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند. در این پژوهش از عصاره گلنار به علت دارا بودن خواص ضدالتهابی، ضدباکتریایی و آنتی‌اکسیدانی، به عنوان ماده مؤثره دارویی برای درمان آفت با اثربخشی بالا و عوارض جانبی کمتر استفاده شد.

برای افزایش ماندگاری و اثربخشی، عصاره گلنار در سامانه نانوالیاف تعبیه شد که دارای ساختار شبکه‌ای متخلخل، نسبت سطح به حجم بالا و قابلیت رهش کنترل‌شده داروهای مختلف است. برای تهیه نانوالیاف، از ترکیب ژلاتین استفاده شد که پلیمری طبیعی با زیست‌سازگاری و ‌زیست‌تخریب‌پذیری بالا و آنتی‌ژنیسیته پایین است و در ساخت پانسمان زخم و سامانه‌های دارورسانی کاربرد دارد. اختلاط ژلاتین با پلیمر طبیعی کایتوزان می‌تواند خواص مکانیکی، فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی نانوالیاف‌های حاصل را بهبود بخشد.

به منظور افزایش مخاط‌چسبی سامانه تولید شده، تغییرات شیمیایی در ساختار پلیمرهای ژلاتین و کایتوزان ایجاد شد.

در مطالعات پیش‌بالینی مشاهده شد که نانوالیاف‌های تهیه شده در درمان آفت مؤثر بودند. بنابر نتایج این مطالعه، نانوالیاف بارگذاری‌شده با عصاره گلنار به‌طور قابل‌توجهی بهبود زخم و بازسازی بافت اپی‌تلیال را در داخل بدن تسریع کرد و پتانسیل امیدوارکننده‌ای برای درمان آفت نشان دادند. این محصول می‌تواند وارد مراحل توسعه و تولید صنعتی شده و در درمان زخم‌های دهانی مورد استفاده قرار گیرد. این طرح تحقیقاتی توسط مرکز تحقیقات فناوری پروتئین دانشکده داروسازی انجام گرفت.