به گزارش خبرگزاری سلامت، معصومه صالحی در گفت و گویی به مناسبت ماه جهانی آگاهی از آلزایمر افزود: شیوع بیماری آلزایمربه دلیل رشد آمار سالمندی در ایران شیب تندی دارد و پیش بینی می شود در دو دهه آینده با افزایش آمار سالمندی، رشد قابل ملاحظه ای داشته باشد. اما این رشد را با آگاهی و پیشگیری می توان کنترل و کاهش داد همانطور که در جوامع پیشرفته رخ داده است. به نظر شما به نظر می آید با اطلاع رسانی های انجمن دمانس و آلزایمر ایران در سال های گذاشته، اکنون در جامعه و بین پزشکان حساسبت نسبت به بیماری آلزایمر که "بخشی از روند سالمندی نمی باشد" ایجاد شده باشد.
وی اظهار داشت: سازمان های دولتی بویژه وزارت بهداشت و درمان و سازمان بهزیستی کشور و بیمه سلامت در بعد حمایتی باید افراد مبتلا به بیماری آلزایمر را از نظر درمانی و مراقبتی تحت پوشش قرار دهند، لذا با توجه به مصوبه برنامه ملی دمانس، امید که هرچه زودتر این اتفاق جاری و ساری گردد، از طرفی انجمن های مرتبط در بعد آموزش و گروه درمانی برای مراقبین نقش بسزایی می توانند داشته باشد.
صالحی ادامه داد: مشاوره های گروهی و فردی آموزش مراقبین جلسات گروهی برای همدلی با مراقبین اجرای طرح " من مراقبت می کنم" سازمان جهانی بهداشت مرکز روزانه توانبخشی قاصدکو آموزش بصورت آنلاین و یا فردی از جمله انهاست. متاسفانه دسترسی به همه هموطنان تقریباً سخت می باشد، ولی با ایجاد انجمن های استانی و و آگاهی رسانی تا حدی بار مراقبت برای افراد مراقب، کاهش می یابد و در صورت امکان تاسیس مراکز توانبخشی و نگهداری بسیار اثرگذار است.
چگونه میتوان انگ اجتماعی مرتبط با آلزایمر را در جامعه کاهش داد تا خانوادهها برای تشخیص زودهنگام و دریافت کمک، زودتر اقدام کنند؟
وی تصریح کرد: با اطلاع رسانی و هم رسانی مستمر در جامعه به معنی آموزش در تمام سطوح از آموزش و پرورش تا اصناف تا... ا. می توان انگ و شرم از بیماری را کاهش داد، تا افراد برای تشخیص زودهنگام اقدام کنند. در حال حاضر، دسترسی به درمان های نوین به علت نبود ساختارهای مناسب جهت ارائه خدمات و هم چنین تحریم ها امکان پذیر نیست. امید که وزارت بهداشت و درمان با تدبیر و توجه به برنامه کشوری دمانس و وارد نمودن بیماری آلزایمر در سیستم شبکه وزارت بهداشت اقدام نماید تا حتی در روستاها هم افراد سالمند که مبتلا به بیماری آلزایمر می شوند، بتوانند زودتر شناخته شده و پیشرفت بیماری کند شود.
به گفته صالحی، کمبود بودجه، کمبود نیروی متخصص، کمبود کلینیک های حافظه و عدم اجرای سند ملی دمانس بصورت کامل ازجمله مشکلات و موانع است. تا ۵۰ درصد می توان با اجرای طرح فینگر جهانی، شناخت علائم خطر در مورد ابتلا به آلزایمر که شامل:تغذیه مناسب بیشتر بر پایه غذاهای سالم و بومی، ورزش بخصوص ورزش های هوازی، به چالش کشیدن و افزایش ذخایر مغز، ارتباطات و فعالیت های اجتماعی و مدیریت عوامل خطر قلبی-عروقی نرخ ابتلا را کاهش داد. به سیاست گذاران باید گفت سند ملی دمانس را اجرائی کنید؛ به این معنی که بودجه آن را تامین کنید تا شناسایی زودهنگام و در نتجه کاهش ابتلا و در آخر درمان دمانس فراگیر شود. به خانواده ها باید گفت: سبک زندگی خود را تغییر دهید تا از مغزخود حفاظت کنید. سلامت مغز را جدی بگیرید.