فرزانه صادق امروز _یکشنبه بیستودوم شهریور_ در نشست پایش طرحهای حمایتی مسکن با تأکید بر لزوم تمایز میان پیمانکاران عمومی و نهادهای پشتیبان مستضعفان اظهار کرد: فلسفه ورود نهادهایی نظیر بنیاد مسکن، ستاد اجرایی فرمان امام (ره) و قرارگاهها به حوزه مسکن محرومان، ماهیتی متفاوت از پیمانکاری عادی دارد. انتظار این بود و است که این مجموعهها با تکیه بر رسالت حمایتی خود پای کار بیایند، بنابراین پذیرفتنی نیست پروژهای تنها با واگذاری زمین متوقف بماند و با موانع متعدد روبهرو شود.
وی با اشاره به ضرورت برگزاری نشستهای اختصاصی با متولیان این بخش افزود: منکر تلاشهای شبانهروزی صورتگرفته نیستم و اقدامات انجامشده مانع از تعمیق بحرانها شد، اما باید مشخص شود از ظرفیت این نهادها چه تعداد واحد وارد چرخه ساخت شده و سهم جامعه هدف محرومان چقدر محقق شده است. در نقاطی که ستاد اجرایی یا بنیاد مسکن با محدودیت نقدینگی روبهرو هستند، باید از ظرفیت مصالح، کارخانهجات و زنجیره تأمین زیرمجموعه آنها (نظیر میلگرد و مصالح پایه) برای پشتیبانی پروژهها و خطوط ساخت بهره برد.
انتقاد از وعدههای غیرواقعی و پنهانکاری تورم
وزیر راه و شهرسازی با آسیبشناسی سیاستهای گذشته تصریح کرد: در مقاطعی مردم را با «گفتاردرمانی» معطل کرده و ابتدا بهگونهای سخن گفتیم که گویی زمین بهطور کامل رایگان است و واحدها با عددی ثابت و مشخص از صفر تا صدِ پکیج، سفتکاری و نازککاری تحویل داده میشود و افزایش قیمتی نخواهد داشت.
صادق ادامه داد: اگر از همان ابتدا شفاف و صادقانه به مردم اعلام میشد که قیمت ساخت مشمول تعدیل و نرخ روز است، با این حجم از نارضایتی روبهرو نبودیم. مردم ما تورم را با پوست و گوشت و استخوان خود لمس میکنند و درک بالایی از شرایط دارند؛ گلایه اصلی آنها این است که «چرا وعدهای داده میشود که امکان تحقق آن نیست؟» ادبیات عامهپسندی که تطابقی با واقعیت اقتصادی ندارد، نتیجهای جز بیاعتمادی نخواهد داشت.
تمرکز بر حمایت مالی از دهکهای یک تا ۵
وی با اشاره به محدودیت توان مالی دهکهای پایین درآمدی خاطرنشان کرد: توان مانور متقاضیان دهکهای یک تا پنج در برابر افزایش قیمتها بهشدت محدود است؛ از اینرو رویکرد وزارتخانه این است که از طریق مصالحه، همافزایی سازمان ملی زمین و مسکن و بهرهگیری از منابع صندوق ملی مسکن، مابهالتفاوت و هزینههای مازاد تأمین شود.
وزیر راه و شهرسازی تاکید کرد: در تلاشیم با بازنگری در مدلهای کارگزاری و رایزنی برای تخصیص تسهیلات ویژه و تکمیلی به دهکهای یک تا پنج، فشار مالی به متقاضیان کمدرآمد را به حداقل برسانیم تا این واحدها هرچه سریعتر تکمیل و به نیازمندان واقعی واگذار شود.