به گزارش گروه بهداشت و درمان خبرگزاری سلامت(طبنا)، دکتر گوهر شهمیرزادی با اشاره به ماهیت بیماری کهیر اظهار کرد: کهیر یک واکنش پوستی است که به شکل برآمدگی‌های قرمز یا صورتی و خارش‌دار در نقاط مختلف بدن ظاهر می‌شود. یکی از ویژگی‌های مهم این بیماری، گذرا بودن ضایعات است؛ به‌طوری‌که هر ضایعه معمولاً کمتر از ۲۴ ساعت باقی می‌ماند و بدون برجای گذاشتن اثر روی پوست برطرف می‌شود.
وی با اشاره به تقسیم‌بندی کهیر به دو نوع حاد و مزمن افزود: کهیر حاد کمتر از ۶ هفته ادامه دارد، اما در صورت تداوم علائم بیش از ۶ هفته، بیماری در گروه کهیر مزمن قرار می‌گیرد. کهیر مزمن ممکن است به‌صورت خودبه‌خودی بروز کند یا در پاسخ به محرک‌های فیزیکی مانند سرما، گرما، فشار و برخی تماس‌های محیطی ایجاد شود.
تورم گلو و اختلال تنفسی؛ علائم هشداردهنده آنافیلاکسی
این فلوشیپ آسم، آلرژی و ایمونولوژی درباره احتمال بروز آنژیوادم در برخی بیماران مبتلا به کهیر گفت: تورم لب‌ها، پلک‌ها و دست‌ها ممکن است همراه با کهیر ایجاد شود؛ با این حال، گسترش تورم به زبان و گلو، به‌ویژه در صورت همراهی با تنگی نفس، تغییر صدا، سرگیجه یا افت فشار خون، می‌تواند نشانه یک واکنش آلرژیک شدید باشد.
شهمیرزادی تأکید کرد: آنافیلاکسی یک وضعیت اورژانسی است و در صورت بروز علائم هشداردهنده، بیمار باید بدون تأخیر تحت مراقبت و مداخله پزشکی قرار گیرد.
عفونت‌های ویروسی و محرک‌های فیزیکی از عوامل بروز کهیر
وی درباره عوامل مؤثر در ایجاد کهیر حاد بیان کرد: عفونت‌های ویروسی، برخی داروها و گزش حشرات از جمله عواملی هستند که می‌توانند در بروز این نوع کهیر نقش داشته باشند.
وی ادامه داد: در بسیاری از موارد کهیر مزمن، علت مشخصی برای بروز بیماری شناسایی نمی‌شود. در این شرایط، فعال شدن سلول‌های سیستم ایمنی در پوست و آزاد شدن موادی مانند هیستامین می‌تواند زمینه ایجاد علائم را فراهم کند.
به گفته این عضو هیأت علمی دانشگاه، برخی بیماران نیز در مواجهه با محرک‌های فیزیکی مانند سرما، گرما، فشار یا ورزش دچار کهیر می‌شوند؛ بنابراین شناسایی الگوی بروز علائم و عوامل تشدیدکننده، در مدیریت بیماری اهمیت دارد.
تشخیص کهیر عمدتاً بالینی است
شهمیرزادی با تأکید بر نقش شرح‌حال و معاینه در تشخیص کهیر اظهار کرد: تشخیص این بیماری در درجه نخست یک تشخیص بالینی است و توجه به ویژگی ضایعات پوستی و مدت باقی ماندن هر ضایعه اهمیت زیادی دارد.
وی افزود: ضایعات تیپیک کهیر معمولاً خارش‌دار هستند و در کمتر از ۲۴ ساعت برطرف می‌شوند. این ویژگی می‌تواند به تشخیص صحیح بیماری کمک کند.
این متخصص همچنین خاطرنشان کرد: برخلاف تصور رایج، انجام آزمایش‌های روتین و دوره‌ای برای همه بیماران مبتلا به کهیر ضروری نیست و آزمایش‌های تکمیلی باید بر اساس نظر پزشک و در صورت وجود شواهدی از احتمال بیماری زمینه‌ای درخواست شوند.
حذف خودسرانه مواد غذایی، راهکار کنترل کهیر نیست
وی با اشاره به اهمیت شناسایی عوامل محرک در پیشگیری از حملات کهیر گفت: در صورتی که عامل مشخصی برای بروز بیماری شناسایی شود، پرهیز از مواجهه با آن عامل می‌تواند به کنترل علائم کمک کند؛ با این حال، در بسیاری از موارد کهیر مزمن، علت مشخصی یافت نمی‌شود و امکان پیشگیری از تمام حملات وجود ندارد.
شهمیرزادی نسبت به حذف گسترده مواد غذایی از رژیم روزانه بدون دلیل علمی هشدار داد و تصریح کرد: بیماران نباید صرفاً بر اساس حدس و گمان، مواد غذایی متعددی را از برنامه غذایی خود حذف کنند؛ زیرا هرگونه محدودیت غذایی باید بر اساس شرح‌حال، علائم بیمار، شواهد علمی و با نظر پزشک انجام شود.
آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم؛ درمان خط اول کهیر
این فلوشیپ آسم، آلرژی و ایمونولوژی با بیان اینکه کنترل خارش و جلوگیری از ایجاد ضایعات جدید از اهداف اصلی درمان کهیر است، گفت: درمان خط اول این بیماری معمولاً با آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم آغاز می‌شود که در مقایسه با داروهای نسل اول، احتمال خواب‌آلودگی کمتری دارند.
وی افزود: در صورتی که علائم با دوز معمول دارو کنترل نشود، پزشک می‌تواند با توجه به شرایط بیمار، دوز دارو را تنظیم کند و در صورت نیاز، درمان‌های تخصصی‌تر مانند اومالیزوماب را در نظر بگیرد.
شهمیرزادی تأکید کرد: انتخاب و تنظیم درمان باید تحت نظر پزشک انجام شود و بیماران از مصرف خودسرانه داروها پرهیز کنند.
وی در پایان درباره مصرف کورتون خوراکی هشدار داد و گفت: استفاده طولانی‌مدت از کورتون خوراکی در مبتلایان به کهیر مزمن جایگاهی در درمان معمول این بیماری ندارد و مصرف آن بدون تجویز و نظارت پزشک به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.