وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با تأکید بر ضرورت انتقال تجربیات نظام سلامت در شرایط بحران گفت: تاب‌آوری در نظام سلامت صرفاً به معنای تحمل فشار و سختی نیست، بلکه مجموعه‌ای از اقدامات مدیریتی، سازمانی، رفاهی، معیشتی و علمی است که باید شرایط ارائه خدمات با کیفیت را برای کارکنان سلامت فراهم کند

.

به گزارش خبرگزاری سلامت، محمدرضا ظفرقندی روز یکشنبه در نخستین نشست ارتقای تاب‌آوری حرفه‌ای جامعه پرستاری با حضور مدیران پرستاری بیمارستان‌های استان‌های البرز، قم و تهران ضمن قدردانی از تلاش‌های کادر سلامت در شرایط بحرانی کشور اظهار کرد: حضور و تلاش همکاران نظام سلامت در شرایط ویژه کشور، اقدامی ماندگار در تاریخ نظام سلامت است. تعبیر رهبر شهید از عملکرد نظام سلامت در جنگ ۱۲ روزه، مبنی بر نقش‌آفرینی این مجموعه، عبارتی ارزشمند است که باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد، تبیین شود و ابعاد مختلف آن به صورت تحلیلی بررسی شود تا این تجربه بتواند در آینده نیز استمرار پیدا کند.

نقش‌آفرینی نظام سلامت در جنگ ۱۲ روزه باید به تجربه‌ای ماندگار و قابل تعمیم تبدیل شود

وی با قدردانی از تلاش‌های جامعه پرستاری و افرادی که در راستای انسجام، استواری و اصالت این جامعه تلاش می‌کنند افزود: موضوع تاب‌آوری محدود به دوران جنگ نیست، بلکه در بحران‌های مختلف و شرایط خاص نیز اهمیت دارد. انتقال تجربیات و آموخته‌ها میان مجموعه‌های مختلف نظام سلامت، یکی از ضرورت‌های مهم در این زمینه است و باید سازوکاری فراهم شود تا تجربیات به دست آمده در یک مرکز یا بیمارستان به سایر مراکز نیز منتقل شود.

وزیر بهداشت با اشاره به حضور نمایندگان بیش از ۲۰۰ بیمارستان در این نشست تصریح کرد: این مباحث نباید صرفاً در یک جمع محدود باقی بماند، بلکه باید به تمامی بیمارستان‌های کشور اعم از دولتی، خصوصی، تأمین اجتماعی و نیروهای مسلح منتقل شود تا مجموعه نظام سلامت در شرایط بحران، به صورت هماهنگ و یکپارچه عمل کند. اقدامات فردی ارزشمند است، اما سازماندهی و برنامه‌ریزی جمعی می‌تواند تأثیر بسیار گسترده‌تری داشته باشد.

ظفرقندی با اشاره به تجربیات دوران دفاع مقدس و ضرورت تغییر در شیوه ارائه خدمات درمانی در شرایط جنگی خاطرنشان کرد: در سال‌های ابتدایی جنگ، انتقال مجروحان از خط مقدم به مراکز درمانی زمان زیادی می‌برد و در مواردی، مجروحان با خونریزی شدید و آسیب‌های متعدد پس از طی مسافت طولانی به بیمارستان می‌رسیدند. همین مسئله موجب شد رویکرد جدیدی در مدیریت درمان شکل بگیرد و بیمارستان‌های صحرایی به خطوط مقدم نزدیک شوند.

وی ادامه داد: با ایجاد درمانگاه‌های اورژانسی و انتقال بیمارستان‌های صحرایی به مناطق نزدیک‌تر به خط مقدم، زمان رسیدن مجروحان به مراکز درمانی به حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه کاهش یافت. این تغییر در سازماندهی و نگرش مدیریتی، زمینه نجات جان تعداد زیادی از مجروحان را فراهم کرد. در شرایط تروما، زمان اهمیت حیاتی دارد و حتی ۱۰ دقیقه می‌تواند موثر باشد.