افرادی که دچار اختلالات تنفسی هستند و عضله دیافراگم آنها خوب کار نمی کند عملکرد مناسبی در سیستم کمربند لگنی ندارند و زمانی که کمربند لگنی به عنوان پایه بدن درست کار نکند منجر به اختلال در عملکرد ستون فقرات می شود و به شانه ها،زانوها و مچ و کف پا نیز انتقال پیدا می کند.

فیزیوتراپیست پرهام پارسانژاد در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری سلامت بیان داشت: گاهی از اوقات بیمار با درد شانه مراجعه می کند و پس از بررسی ها مشخص می شود که دچار محدودیت حرکتی شانه و کپسول مفصلش درگیر است و به رغم کار کردن در شانه بعد از مدتی بهبود می یابد، اما باز هم مراجعه می کند.

وی ادامه داد: پس از بررسی های بیشتر مشخص می شود که الگوی تنفس بیمار اشتباه است یعنی به جای کمک گرفتن از عضله دیافراگم برای تنفس (برای این که تنفس به صورت شکمی انجام شود) از عضله گردن استفاده می کند و عضلات گردن هستند که برای عمل دم و بازدم قفسه سینه را بالا و پایین می برند و این افزایش فشار موجب اسپاسم عضلات گردن می شود و اسپاسم و گرفتگی عضلات گردن موجب چرخش کتف شده که این امر فشار را در مفصل شانه بیشتر می کند و در نهایت موجب التهاب در آن ناحیه و محدودیت حرکتی در مفصل شانه خواهد شد.

عضو هیأت مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران خاطرنشان کرد: در این زمینه فیزیوتراپیست ها تمرین هایی(کنترل حرکتی) را طراحی کرده اند که بیمار ضمن انقباض گرفتن از عضلات اندام های تحتانی و فوقانی همزمان انجام تمرینات تنفسی را شروع می کنند و در آن از عضله دیافراگم فعالیت می گیرند و با هوشیارکردن عضله دیافراگم و آموزش مجدد عضله دیافراگم در تنفس کار کل سیستم اسکلتی عضلانی به وضیعت نرمال بر می گردد و مشکل بیمار برطرف می شود.

وی متذکر شد: تمرین های کنترل حرکتی در فیزیوتراپی یک نگرش جدیدی را در درمان اختلالات اسکلتی عضلانی ایجاد کرده که امیدواریم سیستم سلامت کشور به این روش نیز توجه بیشتری داشته باشد و زمانی که برای شخصی مشکل اسکلتی عضلانی رخ داد تنها به آن موضع نگاه نشود و به عوامل حاشیه ای که امکان دارد در بروز این مسئله دخیل باشند نیز توجه شود.

کد خبرنگار: 410100