به گزارش خبرنگار خبرگزاری سلامت (طبنا) زنجان، احمد گلچین، در سومین کنگره بین‌المللی پیشگیری از سرطان، با تأکید بر ارتباط سلامت محیط زیست و سلامت انسان اظهار کرد: محیط زیست سالم می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌ها، از جمله سرطان، داشته باشد و حفاظت از اجزای مختلف محیط زیست، ضرورتی اساسی برای حفظ سلامت جامعه است.
وی با اشاره به ظرفیت‌های صنعتی و معدنی استان زنجان افزود: با وجود جایگاه صنعتی و معدنی این استان، آلودگی‌های زیست‌محیطی متعددی در آن وجود دارد که بخشی از آن به فعالیت صنایع سرب و روی و فرآوری و ذوب فلزات سنگین بازمی‌گردد؛ هرچند تمام آلودگی‌های استان را نمی‌توان به این صنایع نسبت داد و منابع آلاینده دیگری نیز وجود دارند.
استاد تمام گروه علوم خاک دانشگاه زنجان با بیان اینکه آلودگی محیط زیست به معنای ورود و تجمع نامتعارف مواد یا انرژی در اجزای آن و ایجاد اختلال در شرایط طبیعی حیات است، تصریح کرد: هوا، آب، خاک، پوشش گیاهی و سنگ‌های تشکیل‌دهنده پوسته زمین، اجزای مرتبط محیط زیست هستند و آلودگی هر یک از این بخش‌ها می‌تواند سایر اجزا را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
گلچین ادامه داد: بخش عمده آلودگی‌های محیط زیست منشأ انسانی دارد؛ چراکه فعالیت‌هایی مانند استخراج معادن، فرآوری مواد معدنی و مصرف سوخت‌های فسیلی، موجب جابه‌جایی و انتشار موادی می‌شود که در شرایط طبیعی در لایه‌های زمین محبوس بوده‌اند.
وی با تشریح ارتباط میان اجزای محیط زیست گفت: هنگامی که خاک آلوده می‌شود، بارندگی و روان‌آب‌ها می‌توانند آلاینده‌ها، از جمله فلزات سنگین، را به آب‌های زیرزمینی و رودخانه‌ها منتقل کنند. همچنین گیاهان این عناصر را از خاک جذب می‌کنند و از این طریق، آلودگی می‌تواند به پوشش گیاهی، جانوران و در نهایت زنجیره غذایی انسان راه پیدا کند.
استاد تمام گروه علوم خاک دانشگاه زنجان با اشاره به اهمیت فلزات سنگین به‌عنوان آلاینده‌های پایدار محیطی بیان کرد: برخلاف بسیاری از ترکیبات آلی که امکان تجزیه آن‌ها به‌وسیله میکروارگانیسم‌ها وجود دارد، عناصر فلزی در محیط تجزیه نمی‌شوند و ممکن است برای مدت طولانی در خاک باقی بمانند. این عناصر حتی در غلظت‌های پایین نیز می‌توانند از طریق جذب گیاهان وارد بافت آن‌ها شوند و در زنجیره غذایی تجمع پیدا کنند.
گلچین با تأکید بر دشواری پاک‌سازی خاک‌های آلوده خاطرنشان کرد: آلودگی خاک به‌سادگی قابل حذف نیست و در بسیاری از موارد تنها می‌توان با روش‌های مختلف، قابلیت جابه‌جایی و جذب آلاینده‌ها را کاهش داد؛ با این حال، تغییر شرایط محیطی ممکن است دوباره موجب فعال‌شدن و قابل جذب شدن برخی از این عناصر شود.
وی در ادامه با اشاره به نمونه‌هایی از پیامدهای آلودگی فلزات سنگین در کشورهای دیگر، به آثار مواجهه با کادمیوم و جیوه پرداخت و توضیح داد: ورود این عناصر به آب و انتقال آن‌ها به آبزیان و محصولات غذایی می‌تواند سلامت انسان را به‌شدت تهدید کند و آسیب‌های جدی به اندام‌هایی مانند کلیه و دستگاه عصبی وارد سازد.
انتهای پیام/