استاد تمام گروه علوم خاک دانشگاه زنجان با هشدار نسبت به پیامدهای آلودگی‌های صنعتی و معدنی در استان گفت: فلزات سنگین ناشی از فعالیت‌های معدنی و صنعتی با نفوذ به خاک و منابع آبی و انتقال به محصولات کشاورزی و دامی، می‌توانند وارد زنجیره غذایی انسان شده و سلامت جامعه را با تهدید جدی مواجه کنند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری سلامت (طبنا) زنجان، احمد گلچین، در سومین کنگره بین‌المللی پیشگیری از سرطان، با تأکید بر ارتباط سلامت محیط زیست و سلامت انسان اظهار کرد: محیط زیست سالم می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌ها، از جمله سرطان، داشته باشد و حفاظت از اجزای مختلف محیط زیست، ضرورتی اساسی برای حفظ سلامت جامعه است.
وی با اشاره به ظرفیت‌های صنعتی و معدنی استان زنجان افزود: با وجود جایگاه صنعتی و معدنی این استان، آلودگی‌های زیست‌محیطی متعددی در آن وجود دارد که بخشی از آن به فعالیت صنایع سرب و روی و فرآوری و ذوب فلزات سنگین بازمی‌گردد؛ هرچند تمام آلودگی‌های استان را نمی‌توان به این صنایع نسبت داد و منابع آلاینده دیگری نیز وجود دارند.
استاد تمام گروه علوم خاک دانشگاه زنجان با بیان اینکه آلودگی محیط زیست به معنای ورود و تجمع نامتعارف مواد یا انرژی در اجزای آن و ایجاد اختلال در شرایط طبیعی حیات است، تصریح کرد: هوا، آب، خاک، پوشش گیاهی و سنگ‌های تشکیل‌دهنده پوسته زمین، اجزای مرتبط محیط زیست هستند و آلودگی هر یک از این بخش‌ها می‌تواند سایر اجزا را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
گلچین ادامه داد: بخش عمده آلودگی‌های محیط زیست منشأ انسانی دارد؛ چراکه فعالیت‌هایی مانند استخراج معادن، فرآوری مواد معدنی و مصرف سوخت‌های فسیلی، موجب جابه‌جایی و انتشار موادی می‌شود که در شرایط طبیعی در لایه‌های زمین محبوس بوده‌اند.
وی با تشریح ارتباط میان اجزای محیط زیست گفت: هنگامی که خاک آلوده می‌شود، بارندگی و روان‌آب‌ها می‌توانند آلاینده‌ها، از جمله فلزات سنگین، را به آب‌های زیرزمینی و رودخانه‌ها منتقل کنند. همچنین گیاهان این عناصر را از خاک جذب می‌کنند و از این طریق، آلودگی می‌تواند به پوشش گیاهی، جانوران و در نهایت زنجیره غذایی انسان راه پیدا کند.
استاد تمام گروه علوم خاک دانشگاه زنجان با اشاره به اهمیت فلزات سنگین به‌عنوان آلاینده‌های پایدار محیطی بیان کرد: برخلاف بسیاری از ترکیبات آلی که امکان تجزیه آن‌ها به‌وسیله میکروارگانیسم‌ها وجود دارد، عناصر فلزی در محیط تجزیه نمی‌شوند و ممکن است برای مدت طولانی در خاک باقی بمانند. این عناصر حتی در غلظت‌های پایین نیز می‌توانند از طریق جذب گیاهان وارد بافت آن‌ها شوند و در زنجیره غذایی تجمع پیدا کنند.
گلچین با تأکید بر دشواری پاک‌سازی خاک‌های آلوده خاطرنشان کرد: آلودگی خاک به‌سادگی قابل حذف نیست و در بسیاری از موارد تنها می‌توان با روش‌های مختلف، قابلیت جابه‌جایی و جذب آلاینده‌ها را کاهش داد؛ با این حال، تغییر شرایط محیطی ممکن است دوباره موجب فعال‌شدن و قابل جذب شدن برخی از این عناصر شود.
وی در ادامه با اشاره به نمونه‌هایی از پیامدهای آلودگی فلزات سنگین در کشورهای دیگر، به آثار مواجهه با کادمیوم و جیوه پرداخت و توضیح داد: ورود این عناصر به آب و انتقال آن‌ها به آبزیان و محصولات غذایی می‌تواند سلامت انسان را به‌شدت تهدید کند و آسیب‌های جدی به اندام‌هایی مانند کلیه و دستگاه عصبی وارد سازد.
انتهای پیام/
نظر شما