عضو شورای دانشجویی هیئت مدیره نظام پرستاری تهران علل برگزاری این تجمعات داشجویی در روزهای اخیر را تشریح کرد.
به گزارش خبرگزاری سلامت به نقل از روابط عمومی سازمان نظام پرستاری کامران اسماعیلزاده با بیان اینکه سابقه اعتراض به طرح تربیت پرستار بیمارستانی به این چند ماه گذشته محدود نمیشود و این جریان از سال ۹۴ وجود داشته است، اظهار کرد: در آن زمان وزارت بهداشت قصد داشت که بدون کنکور سراسری نسبت به پذیرش دانشجویان در بیمارستانها اقدام کند که با هوشیاری مسئولان و دانشجویان که حتی به تجمع جلو وزارت بهداشت منجر شد، این طرح متوقف گردید و در ادامه برای بررسی بیشتر، این طرح به کارگروه اصفهان رسید که در آنجا هم یک آئیننامه بسیار محکمی تنظیم شد که راه را برای اجرای طرح پرستار بیمارستانی عملاً غیرممکن کرده بود.
وی ادامه داد: وزارتنشینان با یقین به اینکه اگر بخواهند طبق آئیننامه اصفهان عمل کنند، نمیتوانند به هدف خود یعنی تربیت پرستار بیمارستانی برسند، دست به اقدام دیگری زدند که نتیجه آن ابلاغیه اردیبهشتماه وزیر بود که این ابلاغیه کاملاً آئیننامه اصفهان را نقض کرده بود و البته همین ابلاغیه کافی بود برای بیداری مجدد پرستاران نسبت به این طرح.
عضو شورای دانشجویی هیئت مدیره نظام پرستاری تهران با بیان اینکه اعتراضات دانشجویان نیز از همان اوایل خرداد آغاز شد، گفت: اما باید بپرسیم که علت اعتراض جامعه پرستاری چه بود؟
اسماعیلزاده افزود: وزارت بهداشت در این برهه زمانی قصد داشت که از طریق کنکور سراسری نسبت به پذیرش دانشجویان در بیمارستانها اقدام کند و حتی قصد داشت که نام بیمارستانها را هم در دفترچه کنکور وارد کند و عملاً تولیگری را به بیمارستانها بسپارد، یعنی دانشجویان دروس تئوری و عملی را در بیمارستانها بگذرانند که این کار با توجه به نبود زیرساختهای لازم در بیمارستانها، قطعاً باعث عقبگرد پرستاری ایران به صد سال گذشته میشد.
وی یادآور شد: این اعتراضات ادامه داشت تا اینکه در روز ۱۵ مرداد و همزمان با تجمع دانشجویان پرستاری در سراسر کشور، جلسه مابین نمایندگان واقعی پرستاری با معاونین وزیر برگزار شد که این جلسه نتایج مهمی در پی داشت.
عضو شورای دانشجویی هیئت مدیره نظام پرستاری تهران ادامه داد: آموزش تئوری این دانشجویان در داخل دانشکده و آموزش عملی آنان در بیمارستان است(همین سیستم کنونی) و بیمارستانهایی که تفاهمنامه با دانشکدهها امضا کردهاند، میتوانند در میان همه دانشجویان پرستاری آن دانشکده با فراخوان پیشین و با آزمون نسبت به بورسیه آنان اقدام کنند تا دانشجویانی که تمایل دارند بورسیه شوند.
اسماعیلزاده خاطرنشان کرد: اما پرسشی که این روزها بسیار مطرح میشود این است که پس چرا دو کد رشته جداگانه اعلام شده است؟ آیا نمیتوانستند همین روند را با یک کد رشته انجام دهند؟
وی در پاسخ به این پرسش گفت: اولاً دانشجویانی که این کد رشتهها را انتخاب کردهاند، همه واحدهای کارآموزی را در یک بیمارستان میگذرانند(بیمارستان مورد قرارداد با دانشکده) و مثل بقیه دانشجویان برای هر واحد کارآموزی به بیمارستانهای مختلفی نخواند رفت و دوم اینکه فقط بیمارستانی که عقد قرارداد کرده است میتواند بورسیه اعلام کند و نه همه بیمارستانها و در پایان اینکه اگر کد رشتهها یکی میشد هیچ دانشجویی این را نمیپذیرفت که همه واحدهای کارآموزی را در یک بیمارستان پاس کند چون بین خود و بقیه دانشجوها تفاوتی نمیدید و دانشکده هم نمیتوانست بالاجبار دانشجویان را دو دسته کند(گروهی که همه کارآموزیها را در یک بیمارستان میگذرانند و گروه دومی که برای کارآموزی های مختلف به بیمارستانهای مختلف میروند).
عضو شورای دانشجویی هیئت مدیره نظام پرستاری تهران با طرح این پرسش که آیا این طرح جای نگرانی دارد؟ افزود: از دیدگاه بنده اگر به مرور، ظرفیتهای اصلی دانشکدهها کاهش یابد و به این ظرفیتها اضافه شود، همچنین هر سال شماری بیمارستان به این لیست افزوده شود، این طرح در این صورت بسیار خطرناک خواهد بود و بسیار نگرانکننده است به طوریکه در طی چند سال آینده شاهد انبوهی از پرستاران بیکار در سراسر کشور خواهیم بود و عملاً رشته پرستاری اشباع خواهد شد.
اسماعیلزاده یادآور شد: خواهشی که از دانشجویان پرستاری دارم این است که واژه پرستار بیمارستانی را به کار نبرند چون شیوه تحصیل این دانشجویان فرقی ندارد و خودمان این واژه را به جامعه تزریق نکنیم در غیراینصورت پس از چند سال نمیشود که این اصطلاح غلط را از جامعه پاک کرد و مردم همه را به اشتباه پرستار بیمارستانی خواهند خواند.
وی درباره مهمترین خواسته از وزیر بهداشت دولت دوازدهم گفت: به نگرانی دانشجویان پرستاری در مورد آینده شغلی توجه کند و اگر واقعاً کمبود پرستار دارند، با یک نیازسنجی واقعی و نه واهی، ظرفیت اصلی دانشکدهها را افزایش دهند و در کنار این اقدام، قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری را اجرا کنند که با اجرای این قانون، قسمت عمدهای از کمبود پرستاری جبران خواهد شد و آمار پرستارانی که هر سال بهعلت نبود فرصت شغلی مناسب و سختی کار مهاجرت میکنند به مراتب پایینتر خواهد آمد و یقیناً با این دو مورد مشکل کمبود پرستاری هم برطرف خواهد شد.
نظر شما