محمدسیاح: به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری سلامت؛ بیش از یکسال و نیم است که از اپیدمی کرونا در کشور می گذرد و در این مدت بارها این بیماری باعث تعطیلی کامل و نیمه کامل کشور شده است. تعطیل شدن کشور به مدت دو تا چهار هفته خسارات اقتصادی زیادی را به مردم وارد کرد.
مشاغل زیادی از جمله رستوران ها؛ هتل ها، استخر و سالن های ورزشی، سالن های زیبایی و آرایشگری، غذافروشی ها، سالن های پذیرایی، قهوه خانه های سنتی و مراکز گردشگری، بنگاه های مولد و مشاغل در ارتباط مستقیم با مردم و ... در این مدت دچار خسارات زیادی شدند که برخی به تعطیلی کشیده شده و به طور کلی از بین رفتند و برخی هم سعی کردند با تغییر شغل به حیات خود ادامه بدهند. نکته مهمتر اینکه با تعطیلی این واحدها که در کشور کم هم نیستند تعداد زیادی از از جمعیت شاغل کشور به جمعیت بیکار پیوستند.
در کنار این موضوع با افزایش هزینه های تولید، نیروی کار و همچین کاهش قدرت خرید مردم بخش بزرگی از بنگاه های تولیدی با کمبود منابع سرمایه ای؛ ناچارا مجبور به تعدیل نیرو و کم کردن بخش های خط تولیدی شدند تا بتوانند با حداقل نیرو به راه خود ادامه بدهند! این وضعیت در بیشتر کشور رخ داد و صرفا بنگاه های خیلی بزرگ توانستند از این شرایط خود را نجات بدهند که اینها هم بخش بزرگی از صنایع کشور را تشکیل نمی دهند.
کرونا بخش بزرگی از اقتصادهای جهان را تحت تاثیر خودش قرار داد و باعث شد تا اقتصادها کوچکتر شوند، هر چه قدر کیک اقتصادی کشورها کوچکتر بود این تاثیر بیشتر و آثار مخرب آن محسوس تر بود. آسیب وارده به اقتصادها مستقیما مردم را تحت تاثیر قرار داد. به این معنا که معیشت مردم با افزایش شدت بیماری و کاهش کنترل آن بیشتر شد. اقشار آسیب پذیر کشورها بویژه در کشور ما که اقتصاد بسیار شکننده ای داشت و دارد باعث شد تا بخش بزرگی از کارگران و حقوق بگیران دچار مشکلات جدی در تامین معیشت خود شوند. هر چند که دولت و سازمان تامین اجتماعی سعی کردند با پرداخت یارانه و بیمه بیکاری بخشی از این آسیب ها را جبران کنند اما تورم افسارگسیخته اجازه نداد تا اثر این کمک ها دیده شود.
البته کمک های یارانه ای دولت به گفته خودش برای 60 میلیون نفر از جمعیت 85 میلیونی در حالی انجام می شود که بخش زیادی از این 60 میلیون نفر هم این کمک ها را دریافت نمی کنند و صرفا جزو آمار دریافت کنندگان دولت قرار دارند و متاسفانه دولت از هر فرصتی برای آمارسازی و برداشت به نفع خودش بهره می برد و این هم یکی از آنها است!+
در کنار این موضوع پرداخت وام به بنگاه ها و مشاغل آسیب دیده از کرونا از دیگر برنامه های حمایتی دولت بود که در این اقدام هم هر چند وام هایی پرداخت شد، اما مبالغ این وام ها به حدی نبوده که بتواند خسارات ناشی از اپیدمی را جبران کند.
بی برنامه بودن در کنترل روند بیماری در کشور ما باعث شده تا آسیب های بیشتری به اقتصاد و در نهایت به مردم وارد شود؛ درحالیکه کشورهای زیادی برای واکسیناسیون اقدام کرده و برخی حتی این واکسیناسیون را به حد زیادی انجام داده اند و برخی هم بیش از 60 تا 70 میلیون دوز واکسن سفارش داده اند؛ مقامات بهداشتی ایران از سفارش یک میلیون دوز و واردات 100 هزار دوز خبر می دهند!
با این وضعیت قطعا نمی توان امیدوار بود که به این زودی ها کرونا در ایران کنترل شود و همین موضوع هم به رشد بیشتر بیماری و عمیق تر شد اوضاع نابسامان اقتصادی و در نهایت کاهش بیشتر سطح رفاه و معیشت مردم می شود. امروز در تعطیلی های سه و چهار هفته ای مشاغل و بسته شدن بازارها بیشترین آسیب را مردم می بینند نه کارمندانی که با نشستن در خانه هم می توانند حقوقشان را سر وقت با اضافه کارکردهایشان دریافت کنند.
کسانی که به صورت روزمزد درآمد داشتند و باید با فروختن کالا به مردم زندگیشان را بچرخانند امروز در بدترین شرایط ممکن قرار دارند و با یارانه ماهیانه 100 تا 250 هزار تومان و وام های 10 میلیونی تغییری در زندگیشان ایجاد نخواهد شد!
کشور نیازمند راه کارهای عملی و دلسوزانه و وطن پرستانه برای رهایی از وضعیت موجود است نه اینکه عده ای جیبشان را پر کنند و عده ای به واسطه همین افراد؛ گرسنگی را تحمل کنند. فشار اقتصادی موجود در کشور بیش از آنکه صبر و استقامات مقامات و خانواده های آنها را امتحان کند جان مردم را به لبشان رسانده و در این موقعیت به جای کمک واقعی به معیشت مردم شعاردادن نمی تواند مشکلی را حل کند!
در کنار این موضوع پرداخت وام به بنگاه ها و مشاغل آسیب دیده از کرونا از دیگر برنامه های حمایتی دولت بود که در این اقدام هم هر چند وام هایی پرداخت شد، اما مبالغ این وام ها به حدی نبوده که بتواند خسارات ناشی از اپیدمی را جبران کند.
بی برنامه بودن در کنترل روند بیماری در کشور ما باعث شده تا آسیب های بیشتری به اقتصاد و در نهایت به مردم وارد شود؛ درحالیکه کشورهای زیادی برای واکسیناسیون اقدام کرده و برخی حتی این واکسیناسیون را به حد زیادی انجام داده اند و برخی هم بیش از 60 تا 70 میلیون دوز واکسن سفارش داده اند؛ مقامات بهداشتی ایران از سفارش یک میلیون دوز و واردات 100 هزار دوز خبر می دهند!
با این وضعیت قطعا نمی توان امیدوار بود که به این زودی ها کرونا در ایران کنترل شود و همین موضوع هم به رشد بیشتر بیماری و عمیق تر شد اوضاع نابسامان اقتصادی و در نهایت کاهش بیشتر سطح رفاه و معیشت مردم می شود. امروز در تعطیلی های سه و چهار هفته ای مشاغل و بسته شدن بازارها بیشترین آسیب را مردم می بینند نه کارمندانی که با نشستن در خانه هم می توانند حقوقشان را سر وقت با اضافه کارکردهایشان دریافت کنند.
کسانی که به صورت روزمزد درآمد داشتند و باید با فروختن کالا به مردم زندگیشان را بچرخانند امروز در بدترین شرایط ممکن قرار دارند و با یارانه ماهیانه 100 تا 250 هزار تومان و وام های 10 میلیونی تغییری در زندگیشان ایجاد نخواهد شد!
کشور نیازمند راه کارهای عملی و دلسوزانه و وطن پرستانه برای رهایی از وضعیت موجود است نه اینکه عده ای جیبشان را پر کنند و عده ای به واسطه همین افراد؛ گرسنگی را تحمل کنند. فشار اقتصادی موجود در کشور بیش از آنکه صبر و استقامات مقامات و خانواده های آنها را امتحان کند جان مردم را به لبشان رسانده و در این موقعیت به جای کمک واقعی به معیشت مردم شعاردادن نمی تواند مشکلی را حل کند!
نظر شما