سید سعید قاسمی ، ارتباط مستقیم میان مدیران ارشد و بدنه جامعه، بیش از آنکه یک اتفاق رسانهای یا امتیازی ویژه تلقی شود، ضرورتی اداری برای درک واقعیتهای پنهان در لایههای زیرین یک سازمان است. حضور اخیر ریاست دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سامانه سامد (مرکز ارتباطات مردمی دولت) را باید از این منظر نگریست؛ فرصتی که در آن بخشی از گسلهای موجود میان مطالبات عمومی و عملکردهای اجرایی نمایان میشود. اساساً وقتی شهروندان یا پرسنل یک مجموعه برای حل مشکلات خود به جای طی کردن روالهای معمول، ناچار به استفاده از درگاههای ارتباط مستقیم با شخص اول سازمان میشوند، این پیام صادر میشود که ساختارهای میانی در پاسخگویی و گرهگشایی، آنچنان که باید، چابک و کارآمد عمل نکردهاند. از این رو، شنیدن صدای بیواسطه مردم نه یک ژست مدیریتی، بلکه یک ابزار نظارتی برای شناسایی گلوگاههایی است که در گزارشهای رسمیِ دورهای، معمولاً نادیده گرفته میشوند.
در جریان این گفتگوها، تمرکز تماسها بر محورهایی چون چالشهای استخدامی، مشکلات معیشتی پرسنل و موانع اداری، نشاندهنده انباشت مطالبات در بخش نیروی انسانی و خدمات عمومی سلامت است. تماسهای مکرر جوانان جویای کار یا نیروهای قراردادی که از ابهامات موجود در مسیرهای شغلی خود گلایه داشتند، گویای این واقعیت است که شفافیت در حوزههای اداری و استخدامی هنوز با نقطه مطلوب فاصله دارد. همچنین مطرح شدن مشکلات صنفی از سوی پرسنل داخلی دانشگاه نشان میدهد که نظامهای انگیزشی و رفاهی در بدنه بهداشت و درمان، نیازمند بازنگری جدی و فراتر از وعدههای معمول است. در واقع، حضور در سامانه سامد تنها زمانی ارزش افزوده ایجاد میکند که خروجی آن به جای «بایگانی شدن درخواستها»، به «تغییر در فرآیندهای اصلاحی» منجر شود و مدیر ارشد را وادارد تا از مدیران زیرمجموعه درباره چراییِ به بنبست رسیدن این پروندهها در روالهای عادی، بازخواست کند.
در نهایت، پاسخگویی به تماسهای مردمی را نباید پایان کار دانست، بلکه این اقدام تنها نقطه آغاز برای جراحیِ بوروکراسیِ حاکم بر حوزه سلامت استان است. اگرچه شنیدن مستقیمِ دردِدلهای مردم و پرسنل میتواند به درک بهتر چالشها کمک کند، اما تداوم اعتماد عمومی در گرو آن است که این شنیدنها به نتایج ملموس و تغییرات ساختاری منتهی شود. جامعه امروز بیش از آنکه نیازمند حضورهای مقطعی مدیران در سامانههای پاسخگویی باشد، تشنه دیدن ثبات در رویهها و حذف تبعیضها در لایههای مختلف اجرایی است. لذا انتظار میرود چنین نشستهایی، به جای آنکه به یک روال کلیشهای تبدیل شوند، محرکی برای اصلاح نظام پاسخگویی در تمام سطوح مدیریتی دانشگاه علوم پزشکی باشد تا در آینده، نیاز به تماس مستقیم با بالاترین مقام برای حل کوچکترین چالشهای اداری، به کمترین حد ممکن برسد.
نظر شما