دانش آموزان مدارس کوچه بینش در ۲ بهمن سال ۶۵ ، مشق هایشان ناتمام ماند اما مشق عشق را در کلاس درس ایثار و شهادت تمام قد به اتمام رساندند و در زمره یاران عاشورایی قرار گرفتند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری سلامت(طبنا)زنجان؛ به همت حوزه هنری زنجان، خانوادههای معظم شهدای دانشآموز، راویان و شاهدان واقعه بمباران دوم بهمن ۶۵، در همان ساعت و مکان در محفل خاطره گویی" مشق های ناتمام" دور یکدیگر جمع شدند تا یاد و خاطره شهدای کوچه بینش را گرامی بدارند.
۲ بهمن سال ۶۵ ساعت ۱۲:۳۰ یادآور روزی است که دانش آموزان مدارس نواب صفوی، ادب و ۲۲ بهمن به طور ظالمانه مورد حمله هوایی بمباران کوچه بینش شدند، مادرانی که در این روز کودکان خود را آماده و راهی مدرسه کرده و دقایقی بعد پیکر خونین آنان را در آغوش گرفتند.
این دانش آموزان مشق هایشان ناتمام ماند اما مشق عشق را در کلاس درس ایثار و شهادت تمام قد به اتمام رساندند و در زمره یاران عاشورایی قرار گرفتند.
جنایت ۲ بهمن کوچه بینش باید تببین شود
علی اسماعیلی مدیرکل آموزش و پرورش استان زنجان در ابتدای محفل خاطره گویی مشق های ناتمام اظهار کرد: وقتی این فضا و یادآور آن لحظات بمباران بازگو میشود متوجه میشویم که چه مسئولیت سنگینی بر عهده داریم.
وی افزود: بمب های که ۲ بهمن بر این مدارس و منطقه افتاد بمب فیزیکی ساده ای نمیدانیم بلکه بغض های فروخورده و کینه هایی بود که علیه انقلاب و جمهوری اسلامی و مردم ما در جای جای میهن اسلامی اتفاق افتاد.
این مسئول با بیان اینکه متأسفانه ما در بیان کردن این جنایت ۲ بهمن این کوتاهی کردیم که به هموطنان خودمان سند جنایت استکبار را معرفی کنیم و باید ثبت این جنایت کوچه بینش را به اثبات برسانیم و تببین کنیم به عنوان یک سند.
اسماعیلی با بیان اینکه به دلیل کوتاهی در معرفی این وقایع دانش آموزان از فضای حاکم بر ۸ سال دفاع مقدس فاصله گرفته اند که امروز اگر از شهدا و یادگاران این نظام فاصله بگیریم به یقین دچار مشکل میشویم.
وی ادامه داد: اگر امروز در شرایط نسبتا مطلوب قرار داریم در سایه ایثار شهدا بوده است و یاد و خاطره این شهدا را با زندگی مان تنظیم کنیم و در مسیری که این بزرگواران ترسیم کردند قدم برداریم که انشالله آینده ای پربار البته در سایه تلاش شما نسل جدید ایران بهتر و کامل تر را با نسل های بعدی هدیه خواهیم کرد.
و حالا مدیر و دانشآموز سال 65 مدرسه پسرانه 22 بهمن و دخترانه نواب صفوی به بیان خاطرات غمانگیز و بغضآلود خود از دوم بهمن ماه سال 65 میگویند.
شهید اکرم فراهانی دانش آموزی که اثری از او پیدا نشد /سرمایه ها در راه تعلیم و تربیت صحیح به کار گرفته شود
عصمت صدر محمدی مدیر مدرسه نواب صفوی سابق در این مراسم گفت : در ۲ بهمن سال ۶۵ طی بمباران دشمن ۸ نفر از دانش آموزان این مدارس شهید میشوند که هنوز با از گذشت چندین سال اسن واقعه فراموش نشده و هرساله مراسمی برای گرامیداشت برگزار میشود.
وی با بیان اینکه ۲ بهمن سال ۶۵ یادآور زوری است که باید گله کنیم از سردمداران و سرمایه داران تعلیم و تربیت جهانی، چرا که اینها دائم به فکر جنک افروزی یا در تدارکات برای جنگ هستند افزود: اینان حتی به صورت اسباب بازی نیز تسلیحاتی آماده و راهی بازار ها میکنند و در دست کودکان قرار میگیرد.
این مدیر تصریح کرد: متأسّفانه اگر این سرمایه ها در دنیای کُُره خون آلود پاک تقدیم تعلیم و تربیت صحیح شود هیچوقت داعش به وجود نمی آید هر روز گروهی به وجود نمی آید که همه این ها در دست سردمداران جهانی است.
صدر محمدی با بیان اینکه هرروز فاصله بین حیات و گورستان ممات کمتر و سرمایه داران روز به روز بر تعدادشان بیشتر و فقرا نیز افزایش مییابد بیان کرد: این اتفاقات باعث میشود که از همین راه یک برنامه ای طراحی میکنند برای همین افراد، تنها چیزی که میتواند دنیای مارا از این منجلاب نجات دهد تعلیم و تربیت صحیح است پس در اولین قدم بیشتر سرمایه ها در راه تعلیم و تربیت به کار ببرند.
وی با اشاره به خاطرات آن روز تلخ بیان کرد : آن روز کودکان که راهی مدرسه شده بودند و در حیاط مدرسه بودند تا زنگ مدرسه بخورد و به کلاس بروند و این کودکان به دیوار آزمایشگاه تکیه داده بودند که ناگهان بمب داخل آزمایشگاه افتاد و به طور کلی از بین رفت که اگر آنجا نمی افتاد صدها تن شهید می شدند.
این مدیر ادامه داد: در حین بمباران کودکانی که منتظر زنگ کلاس بودند ۶ نفر در همان جا شهید شدند که یکی از آن شهدا به نام اکرم فراهانی متأسّفانه هیچ اثری از آن پیدا نشد تا اینکه مادر این شهید بعد از چندین روز گشتن یه تیکه از جیب مانتو که بر آن بافتی انجام داده بود را پیدا کرد.
برایم سخت است که دیگر مجید نیست
آقای شهبازی یکی از دانش آموزان مدرسه ۲۲ بهمن از خاطرات آن روز برای حاضرین گفت: وقتی آن روز ناهار خوردم و راهی مدرسه شدم و در شیفت بعد از ظهر بودم و شهید مجید حمیدی که هم تختی من بود و به من گفت من میرم خوراکی بگیرم میایی و من گفتم نه ، ساعت ۱۲:۳۰ بود که ناگهان صدای وحشتناکی را شنیدیم و همه روی زمین دراز کشیدیم و حتی حرارت آن هواپیماهای جنگی چنان بود که بر روی صورتمان حس میکردیم.
وی ادامه داد: وقتی با صورت خونی بلند شدم دیدم همه فرار میکنند و آقای زنجانی فریاد میزد که بروید و از مدرسه خارج شوید من هم فرار کردم و ناگهان دوباره برگشتم گفتم کیفم مانده و در آن حین دیدم فریاد مادرانی که کودکانشان در بغلشان بود و صحنه دردناکی بود.
شهبازی گفت: در آن روزها با همان اتفاقی که برای مدرسه رخ داده بود چند روز بعد سر کلاس حاضر شدیم و بعد از یک هفته فهمیدم که دوستم مجید شهید شده و ترکش به گلویش خورده بود و برایم سخت بود که مجید دیگر نیست، بعد از گذشت سال ها هنوز بر سر مزار این شهدا میروم ، باید قدر این شهدا را بدانیم.
امدادگری که در سال ۶۵ به این دانش آموزان امداد رسانی کرده بود از حال و هوای آن روز میگوید:
وضعیت دانش آموزان در بمباران به حدی بد بود که قابل بیان کردن نیست
رضا معجونی امدادگر حاضر در منطقه بمباران شده مدارس کوچه بینش گفت: زمانی که بمباران شهر ها اتفاق افتاد در پایگاه عملیاتی حضور فعال داشتیم و توسط بی سیم میشنیدیم که شهرها مورد هجوم نیروهای بعثی قرار گرفته است و احتمال نیز میدادیم که زنجان نیز مورد حمله قرار بگیرد و ساعت ۱۲:۲۵ دو هواپیمای جنگی از بالا سر ما رد شدند و سپس صدای انفجار آمد.
وی ادامه داد: سپس وقتی وارد منطقه بمباران شدیم اولین مدرسه پسرانه که رفتیم کلاس که باز شد کودکان در وضعیت بسیار بدی قرار داشتند که قابل گقتن نیست و توسط امدادگران مصدومین این مدرسه انتقال داده شدند و سپس وارد مدرسه دخترانه شدیم و جستجو و نجات آغار شد و تعداد مصدومین بالا بود و شهیدی که پیکرش پیدا نشد را دو روز با تمامی تجهیزات گشتیم تا اثری پیدا کنیم و نهایتا اطلاع دادند و گفتند که فقط شهید شده است.
در آن سالها بمباران مدارس، بیمارستان یا مجمتعهای مسکونی جزء مکانهایی بود که هیچ کس فکرش را نمیکرد که دشمن این محلها را مورد حمله نظامی قرار دهد و بچههای کوچکی که توسط خانوادههایشان با امید و آرزویی به تحصیل فرستاده بودند، به شهادت برساند.
وی با با بیان اینکه این واقعه و مشابه آن جزو اصول بشردوستانه نیست، خاطرنشان کرد: طی مکاتباتی که جمعیت هلال احمر در آن زمان با صلیب سرخ انجام داد ،خواستار جلوگیری از این جنایات رژیم بعثی عراق شد اما متأسفانه....
به گزارش خبرگزاری سلامت: دوم بهمن ماه سال ۶۵ در مدارس کوچه بینش مدرسه هایی مثل مدرسه راهنمایی دخترانه نواب صفوی ، دبستان پسرانه ۲۲بهمن و دخترانه ادب در این منطقه قرار داشت، توسط جنگندههای رژیم بعث عراق به طور ظالمانه بمباران و ۱۲ دانشآموز شهید و بیش از ۶۰نفر مجروح شدند.
انتهای پیام/نوری
نظر شما