کد خبر: 218966
۳۱ تیر ۱۴۰۳، ۱۰:۵۱
چرا «در انتهای شب» دیده شد؟

حسام خراسانی: پناهنده با نگاهی هنرمندانه با به تصویر کشیدن زندگی بهنام و ماهرخ که به ظاهر یک زندگی ایده‌آل است، یک اتفاق تازه در قاب تصویر رقم زده است.

به گزارش گروه فرهنگ‌وهنر خبرگزاری سلامت(طبنا)«در انتهای شب»، داستانی است که یک روایت متفاوت از یک زوج طبقه متوسط را به تصویر کشیده. تصویری که این روزها با استقبال مخاطبان روبرو شده است. کوچه هنر به همین منظور با حسام خراسانی، روزنامه‌نگار و منتقد سینما هم کلام شده و از نقد و نظرهایی که این روزها درباره این فیلم وجود دارد، پرسیده است. خراسانی در این گفت‌وگو به این پرسش پاسخ داده که چرا این فیلم مورد پسند مخاطبان واقع شده است.

□ اگر موافق هستی با همین پرسش گفت‌وگو را آغاز کنیم، چرا این سریال با استقبال مخاطبان روبرو شد.

«در انتهای شب» یک داستان اجتماعی است که پیچیدگی خاص هم در قصه خود ندارد، کارگردان در این فیلم سعی دارد، بخشی از زندگی‌ طبقه متوسط را به نمایش بگذرد. یک سوژه کاملاً در دسترس، اما مساله‌محور.

„این سریال یک تلنگر است به جامعه. یک تلنگر دیگر است به شیوه حکمرانی در کشور. در انتهای شب دارای ارزش اجتماعی است.„

حسام خراسانی - منتقد

□ چرا مساله‌محور؟

شما در ظاهر روزمرگی‌های یک زوج طبقه متوسط را می‌بینید، اما روزمرگی‌هایی که بخش وسیعی از جامعه امروز ما را در برگرفته. کارگردان سعی دارد روابط عاطفی شکل‌گرفته در جامعه امروز را به تصویر بکشد. چون مساله دارد، گاه آن را نقد می‌کند، گاه از آن دفاع می‌کند و گاه با نظام سنتی مقایسه می‌کند. این یک اتفاق تازه در سینما و تلویزیون ایران است. چالش‌های امروز یک زوج را به نمایش گذاشته است. دیگر با آن‌ سوژه‌های کلیشه‌ای و تکراری، همچون اختلافات خانوادگی، اعتیاد و… روبرو نیستیم.

□ شما معتقد هستید، این سریال یک اتفاق نو در سینما و تلویزیون ایران است؟

بله. این اثر قابل احترام است، چرا که مولف یک درام جذاب و نوگرایانه خلق کرده است. کاراکترها و نشانه‌های رفتاری آن به‌درستی تعریف شده. داستان باور پذیر است، ارتباط عمیق‌ مخاطب با این سریال را می‌توان از بازپخش‌ پر تکرار سکانس‌های این سریال در شبکه‌های اجتماعی دید. آیدا پناهنده با ساخت «در انتهای شب» کار شایسته‌ای در شبکه نمایش خانگی انجام داده که ارزش کار او در آینده بیشتر مشخص خواهد شد.

□ برخی معتقد هستند که این سریال، وام‌دار آثار اصغر فرهادی است…

مخالفم. باز هم تاکید می‌کنم «در انتهای شب» متفاوت‌ است. به جرات می‌توانم بگویم در قاب تصویر، در سینما و تلویزیون فارسی این یک اثر نوگرایانه است. بله در آثار سینما مدرن غرب و شرق چنین آثاری قابل مشاهده است اما در بعد سرزمینی ما خیر. آیدا پناهنده حرف تازه می‌زند و این حرف مساله امروز جامعه مولف است.

پارسا پیروزفر و هدی‌زین‌العابدین با «در انتهای شب» در شبکه خانگی

□ حرف تازه…

بله. مولف با هوشمندی چالش‌های پیش‌روی زندگی یک زوج امروزی را به تصویر می‌کشد. این سریال یک تلنگر است به جامعه. یک تلنگر دیگر است به شیوه حکمرانی در کشور. در انتهای شب دارای ارزش اجتماعی است. چرا که حرف تازه می‌زند، یک بحران جامعه امروز را به نقد می‌کشد. سبک زندگی امروزی را نفی نمی‌کند، چرا که مؤلف خود را پزشک نمی‌داند که نسخه ارائه دهد. کارگردان درست انتخاب کرده است، قضاوت نمی‌کند؛ فقط بخش‌ نادیده‌ای از زندگی روزمره جامعه را به تصویر می‌کشد. این دقیقا رسالت هنرمند است.

پناهنده با نگاهی هنرمندانه با به تصویر کشیدن زندگی بهنام و ماهرخ که به ظاهر یک زندگی ایده‌آل است، یک اتفاق تازه در قاب تصویر

رقم زده است. او روند فرسودگی این زندگی به ظاهر ایده‌آل را به تصویر می‌کشد و فرسودگی نهفته در جامعه امروز، نهفته در جامعه مدرن را نمایان می‌سازد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha