هفتم مهر، روز آتشنشانی و ایمنی، یادآور فداکاری نیروهایی است که در لحظه بحران، برای نجات جان مردم به دل خطر میزنند؛ اما قدردانی واقعی از آتشنشانان، با تبریک یک روز تقویمی محقق نمیشود.
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری سلامت (طبنا)، علی احمدینیا، در یادداشتی نوشت:آتشنشان با آتش، دود، آوار و مرگ روبهرو میشود تا شهروندی را نجات دهد. او در هر مأموریت، جان خود را در معرض خطر قرار میدهد؛ بنابراین تأمین امنیت و سلامت این نیروها، بخشی از مسئولیت مدیریت شهری و دستگاههای متولی ایمنی است.
گسترش ساختمانهای بلندمرتبه، بافتهای فرسوده، ترافیک شهری و پیچیدهتر شدن حوادث، ضرورت تجهیز سازمانهای آتشنشانی را بیش از گذشته آشکار کرده است. آتشنشان نباید زمانی مورد توجه قرار گیرد که حادثه رخ داده است؛ ایمنی باید پیش از حادثه آغاز شود.
تجهیزات استاندارد و بهروز، نوسازی ناوگان، آموزش مستمر، ارتقای ایمنی ساختمانها و اماکن عمومی و توجه به شرایط کاری و معیشتی آتشنشانان، مطالباتی است که نمیتوان آن را به روزهای مناسبتی محدود کرد.
هفتم مهر باید نقطه آغاز یک مطالبه جدی باشد؛ آیا برای حفاظت از جان آتشنشانانی که جان خود را برای نجات مردم به خطر میاندازند، به اندازه کافی سرمایهگذاری کردهایم؟
آتشنشانان قهرمانان روزهای حادثهاند؛ اما مسئولیت ما این است که پیش از رسیدن حادثه، ابزار نجات و ایمنی آنان را فراهم کنیم.
نظر شما