در سال‌های اخیر، رویکرد نظام سلامت کشور به‌تدریج از تمرکز صرف بر تامین هزینه‌های درمان به سمت پیشگیری، مدیریت بیماری و صیانت از سلامت مردم حرکت کرده است. سازمان بیمه سلامت نیز در این مسیر، با بازنگری در سیاست‌ها و اولویت‌های خود، تلاش کرده است نقش خود را از یک پرداخت‌کننده هزینه‌های درمان، به یک خریدار راهبردی خدمات سلامت و حامی سلامت محوری ارتقا دهد.
به گزارش خبرگزاری سلامت از روابط عمومی سازمان بیمه سلامت ایران ، یکی از رویکردهای ارزشمند در این زمینه، توجه جدی‌تر به پیشگیری سطح چهارم است؛ رویکردی که هدف آن جلوگیری از مداخلات پزشکی غیرضروری، تشخیص‌های بیش از حد، درمان‌های غیرضروری و پیامدهای ناخواسته ناشی از خدمات تشخیصی و درمانی است. توجه به این سطح از پیشگیری، علاوه بر آن‌که می‌تواند از تحمیل آسیب‌های قابل اجتناب به بیماران جلوگیری کند، موجب کاهش هزینه‌های زائد و غیرضروری نظام سلامت نیز می‌شود.
در واقع، پیشگیری سطح چهارم یک نگاه انسانی و اقتصادی توأمان به سلامت دارد؛ از یک سو تلاش می‌کند مردم را از مواجهه غیرضروری با آزمایش‌ها، تصویربرداری‌ها، داروها و مداخلات درمانی مصون نگه دارد و از سوی دیگر، با مدیریت صحیح منابع، زمینه استفاده بهینه از اعتبارات سلامت را فراهم می‌کند. این رویکرد می‌تواند یکی از مسیرهای مهم برای حرکت به سمت سلامت اثربخش، بیمارمحور و هزینه‌اثربخش باشد.
از سوی دیگر، با توجه به بار روزافزون بیماری‌های غیر واگیر مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت، سرطان‌ها، بیماری‌های مزمن و سلامت سالمندان مدیریت این بیماری‌ها نیازمند نگاهی فراتر از درمان فرد بیمار است. بیمه سلامت در سال‌های اخیر در این حوزه نیز فعال بوده و معاونت‌های تخصصی سازمان با انجام مطالعات، طراحی برنامه‌ها و اجرای اقدامات مختلف، گام‌های مهمی در جهت ارتقای مدیریت بیماری‌های غیرواگیر برداشته‌اند.
اهمیت این اقدامات در آن است که بیماری‌های غیرواگیر معمولا ماهیتی مزمن و طولانی‌مدت دارند و بخش قابل توجهی از هزینه‌های نظام سلامت را به خود اختصاص می‌دهند. بنابراین، شناسایی به‌موقع افراد در معرض خطر، پیشگیری از بروز بیماری، تشخیص زودهنگام، کنترل مناسب بیماری و جلوگیری از عوارض آن، نه‌تنها کیفیت زندگی مردم را بهبود می‌بخشد، بلکه می‌تواند از هزینه‌های سنگین و قابل اجتناب در مراحل پیشرفته بیماری نیز جلوگیری کند.
نکته مهم دیگر، همکاری و هم‌افزایی بیمه سلامت با سایر دستگاه‌ها و سازمان‌های مرتبط است. مدیریت سلامت، به‌ویژه در حوزه پیشگیری و بیماری‌های غیرواگیر، موضوعی فرابخشی است و هیچ سازمانی به‌تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی همه ابعاد آن باشد. تعامل با وزارت بهداشت، دانشگاه‌های علوم پزشکی، مراکز علمی و پژوهشی و سایر دستگاه‌های مرتبط، زمینه را برای استفاده از ظرفیت‌های مشترک، تبادل دانش و تجربه و اجرای موثرتر برنامه‌های سلامت‌محور فراهم کرده است.
برآیند این رویکرد را می‌توان در یک تغییر مهم خلاصه کرد: بیمه سلامت دیگر فقط به دنبال پرداخت هزینه بیماری نیست؛ بلکه تلاش می‌کند با سیاست‌گذاری و خرید هوشمند خدمات، از بروز بیماری و آسیب‌های قابل پیشگیری نیز جلوگیری کند.
تداوم این مسیر و تقویت نگاه پیشگیرانه، به‌ویژه پیشگیری سطح چهارم، توسعه برنامه‌های مدیریت بیماری‌های غیرواگیر و گسترش همکاری‌های بین‌بخشی، می‌تواند بیمه سلامت را بیش از پیش به یک سازمان سلامت‌محور، آینده‌نگر و مبتنی بر شواهد تبدیل کند؛ سازمانی که ماموریت خود را نه فقط در پرداخت هزینه‌های درمان، بلکه در حفاظت از سلامت مردم و صیانت از منابع نظام سلامت تعریف می‌کند.
نظر شما