سید سعید قاسمی ، گاهی بعضی دیدارها فقط یک دیدار نیستند؛ بیشتر شبیه مکثی طولانی در برابر عظمت صبر و شکوه انساناند. شامگاه پنجشنبه، در ایام دهه کرامت، وقتی دکتر افشین یگانه، مدیرعامل جمعیت هلالاحمر استان کرمانشاه، پا به خانه خانواده معظم شهدای کهریزی گذاشت، فضا فقط یک دیدار رسمی را روایت نمیکرد؛ آن خانه، خانهای بود که داغ ده شهید را یکجا بر دل داشت و با این همه، هنوز از وقار، صبوری و استقامت لبریز بود.
در آن خانه، نامها فقط نام نبودند؛ هر اسم، پرچمی از ایثار بود، هر خاطره، دفتری از رنج و سربلندی. خانوادهای که ۱۰ شهید را تقدیم این سرزمین کرده بود، نه در قامت سوگواران شکسته، بلکه در هیئت انسانهایی ایستاده بود که اندوه را با صلابت معنا کردهاند. دکتر یگانه در میان فضای سنگین و در عین حال باشکوه آن دیدار، از ایثار این خانواده تجلیل کرد و یاد شهدا را گرامی داشت؛ شهیدانی که به تعبیر او، نقش بیبدیلی در حفظ امنیت و اقتدار کشور داشتهاند.
او خانواده کهریزی را نمونهای واقعی از خانوادههای باصلابت ملت ایران دانست؛ خانوادهای که رنج را به کرامت تبدیل کرده و فقدان را به نشانهای از وفاداری. در سخنانش، از جنایتی گفت که نهفقط خانهای را ویران کرد، بلکه بار دیگر چهره بیرحم دشمنان انسانیت را آشکار ساخت؛ دشمنانی که به گفته او، حتی به مناطق مسکونی و غیرنظامی نیز رحم نمیکنند و کودک و بزرگسال برایشان تفاوتی ندارد. در آن لحظه، صداها آرام بودند اما معناها بلند؛ گویی هر واژه، بر دیوارهای همان خانه مینشست و در سکوت، به عزت شهدا ادای احترام میکرد.
خانواده شهدای کهریزی نیز در این دیدار، با همان متانت و بزرگواری همیشگی، از مجموعه هلالاحمر استان کرمانشاه قدردانی کردند؛ از امدادرسانی، از جستوجو و نجات، از پیگیری برای تفحص پیکر شهدا، و از همراهی انسانی و مسئولانهای که در روزهای سخت کنار آنان بوده است. آنان عملکرد هلالاحمر را قابل ستایش و کمنظیر توصیف کردند؛ سخنی که بیش از هر چیز نشان میداد در لحظههای بحران، هنوز انسانیت میتواند مرهم باشد.
شاید به همین دلیل است که دیدار با خانواده کهریزی فقط یک خبر نیست؛ یک یادآوری است. یادآوری اینکه این سرزمین با خون و صبر و شرافت سرپا مانده، و اگر امروز هم بخواهیم به این میراث وفادار بمانیم، باید برای انسانها، برای کرامتشان، برای دردهایشان و برای شهرشان کاری کرد. شهدا فقط در قاب عکسها نمیمانند؛ در رفتار ما، در مسئولیت ما و در حساسیت ما نسبت به رنج دیگران ادامه پیدا میکنند.
و شاید بهترین حرف آخر این باشد ، اگر خانوادهای ۱۰ شهید را با صبر و سربلندی به انقلاب تقدیم کرده، ، وظیفه ما فقط ستایش گذشته نیست؛ وظیفه ما ساختن اکنون است. ساختن دوباره است
نظر شما