تولید پایدار بدون امنیت شغلی و اعتماد متقابل محقق نمی‌شود

دبیر اجرایی خانه کارگر زنجان با تأکید بر ضرورت تقویت روابط کارگر و کارفرما بر پایه اعتماد متقابل گفت: امنیت شغلی نیروی کار و پایداری بنگاه‌های اقتصادی دو ضرورت جدایی‌ناپذیر در مسیر تحقق تولید پایدار هستند و تضعیف هر یک به کل نظام تولید آسیب می‌زند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری سلامت (طبنا) زنجان، اصغر نجاری در گردهمایی خانواده کار و تولید به مناسبت سالروز تصویب قانون کار، با اشاره به ضرورت بازنگری در مناسبات کارگر و کارفرما اظهار کرد: قانون کار صرفاً مجموعه‌ای از مواد و تبصره‌های حقوقی نیست، بلکه چارچوبی برای تنظیم روابط میان دو رکن اساسی تولید، یعنی نیروی کار و سرمایه است که باید زمینه تعادل میان حقوق و مسئولیت‌ها، حمایت از نیروی انسانی و پایداری بنگاه‌های اقتصادی را فراهم کند.

وی افزود: کارگر و کارفرما دو رکن مکمل و به‌هم‌پیوسته در فرایند تولید هستند؛ کارگران با دانش، مهارت، تجربه و توان عملیاتی خود در تولید نقش‌آفرینی می‌کنند و کارفرمایان نیز با سرمایه‌گذاری، مدیریت، پذیرش ریسک و سازماندهی امکانات، بستر فعالیت اقتصادی را فراهم می‌آورند؛ بنابراین تضعیف هر یک از این دو بخش در نهایت به کل نظام تولید آسیب می‌زند.

دبیر اجرایی خانه کارگر زنجان با بیان اینکه امنیت شغلی و معیشت مناسب از عوامل مؤثر در افزایش انگیزه و بهره‌وری نیروی کار است، ادامه داد: اگر کارگر از امنیت شغلی، معیشت مناسب و امید به آینده برخوردار نباشد، نمی‌توان انتظار داشت تمام ظرفیت‌های فکری و عملی خود را برای افزایش بهره‌وری به کار گیرد.

نجاری همچنین مشکلات تأمین سرمایه، بی‌ثباتی اقتصادی، هزینه‌های تولید و محدودیت‌های کسب‌وکار را از چالش‌های پیش روی کارفرمایان دانست و تصریح کرد: این شرایط امکان توسعه پایدار بنگاه‌ها و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید را دشوار می‌کند؛ از این‌رو باید از نگاه تقابلی عبور کرده و به درک مشترکی از منافع کارگر و کارفرما برسیم.

وی با تأکید بر اینکه قانون کار باید به‌عنوان یک پیمان اجتماعی و اقتصادی مورد توجه قرار گیرد، گفت: در این پیمان، حقوق کارگران، پایداری بنگاه‌های اقتصادی، مسئولیت کارفرمایان، امنیت سرمایه‌گذاری و منافع ملی در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.

دبیر اجرایی خانه کارگر زنجان یکی از ظرفیت‌های مهم قانون کار را ایجاد بستر گفت‌وگو و تعامل میان شرکای اجتماعی عنوان کرد و افزود: تشکل‌های کارگری و کارفرمایی باید از مرحله‌ای که ارتباطات آن‌ها صرفاً هنگام بروز اختلاف شکل می‌گیرد عبور کنند و گفت‌وگوی مستمر و مشارکت در تصمیم‌سازی را به یک فرهنگ سازمانی تبدیل کنند.

نجاری تشکیل کارگروه‌های مشترک کارگری و کارفرمایی در واحدهای تولیدی و صنعتی را از راهکارهای تحقق این هدف برشمرد و بیان کرد: این کارگروه‌ها می‌توانند مسائل محیط کار، مشکلات تولید، بهره‌وری، ایمنی، آموزش، کیفیت محصولات و موانع توسعه بنگاه‌ها را به‌صورت مشترک بررسی و برای آن‌ها راهکار ارائه کنند.

وی با اشاره به ضرورت پیوند منافع نیروی کار با رشد بهره‌وری بنگاه‌ها خاطرنشان کرد: افزایش تولید و کیفیت نباید صرفاً به معنای افزایش فشار کاری بر کارگران باشد، بلکه ارتقای بهره‌وری باید با بهبود شرایط کار، افزایش مهارت، رعایت حقوق نیروی انسانی و مشارکت منصفانه کارکنان در منافع حاصل از آن همراه شود.

دبیر اجرایی خانه کارگر زنجان، حل‌وفصل مسائل از طریق گفت‌وگوی اجتماعی و تفاهم پیش از ورود به اختلافات را ضروری دانست و گفت: بسیاری از چالش‌های محیط کار در صورت بررسی به‌موقع و با حضور نمایندگان واقعی کارگران، بدون ایجاد تنش و تحمیل هزینه‌های سنگین به طرفین قابل حل است.

نجاری سرمایه‌گذاری مشترک در آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی را از دیگر الزامات تولید رقابتی عنوان کرد و افزود: آموزش کارگران، انتقال تجربه، ارتقای مهارت‌های فنی و آشنایی با فناوری‌های جدید باید به اولویت مشترک کارگران و کارفرمایان تبدیل شود.

وی اضافه کرد: تقویت این رویکرد می‌تواند به ایجاد محیط کاری آرام‌تر، افزایش انگیزه، کاهش ضایعات، ارتقای راندمان و ظرفیت تولید و در نهایت بهبود کیفیت کالاهای ایرانی و افزایش قدرت رقابت محصولات کشور در بازارهای داخلی و خارجی منجر شود.

نجاری در پایان با تأکید بر اینکه همکاری میان کارگر و کارفرما به معنای نادیده گرفتن تفاوت مسئولیت‌ها و حقوق قانونی طرفین نیست، بر ضرورت به‌رسمیت‌شناختن حقوق کارگران، تعهدات کارفرمایان و جایگاه قانونی تشکل‌ها تأکید کرد و از تلاش کارگران، کارفرمایان، کارآفرینان و فعالان تشکل‌های کارگری و کارفرمایی قدردانی کرد.

انتهای پیام/
 

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha